Mijn naam is Lisa, ik ben 29 en ik heb al jaren mijn rijbewijs. Maar ondanks dat heb ik er nog nooit echt gebruik van kunnen maken. Waarom niet? Omdat ik een aangepaste auto nodig heb, en die is er niet.

ik vind het doodeng om via deze weg om hulp te vragen. Ik zit er al jaren aan te denken. je verhaal komt online. En hulp vragen is ook niet echt iets wat in mijn woordenboek voorkomt..Ik mis een rechter onderarm. In de linkerarm en hand die ik wel heb zit een zeldzame zenuwaandoening. Namelijk multifocale CIDP. Dit betekent vooral weinig kracht en zenuw uitval, waardoor bijvoorbeeld geen glas op zou kunnen pakken. Ik word hiervoor behandeld, dat wil zeggen dat we ons best doen of het niet erger te laten worden. 

De aanpassing die ik in de auto nodig heb zijn een stuur knop en ik moet met mijn linkervoet richting aan kunnen geven. Dit door op een pandaal te drukken. Dit is al kostbaar, maar ik moet ook een voertuig hebben die automaat is en minstens 7 jaar mee kan. 

Het UWV gaf aan dat ik via hen een auto met aanpassing zou kunnen krijgen, maar het blijkt dat ik steeds niet in aanmerking kom. Dan is mijn werk contract te kort. Of is mijn werk te dichtbij huis. Dan is taxi vergoeding goedkoper. Zelfs als ik een aangepaste auto mag, dan mag ik de auto alleen gebruiken bij regen of extreme hitte. Alleen dan zou fietsen gevaarlijk worden...

Ik wil niet afhankelijk zijn van anderen. Ik wil mij niet anders voelen dan anderen. Ik wil boodschappen kunnen doen, naar het ziekenhuis kunnen, naar familie kunnen, gaan een staan op werkgebied, gewoon iets leuks gaan doen. Maar vooral alle jaren en energie die ik in mijn rijbewijs heb gestoken kunnen inzetten.

Daarom wil ik zelf een aangepaste automaat kopen die nog jarenlang meegaat. Een kleine, betrouwbare auto met de aanpassingen die ik nodig heb om veilig en zelfstandig te kunnen rijden.