Hallo lieve mensen,

Ik ben Nikki en ben sinds kort 30 jaar. 

Normaal gesproken zou ik het niet erg vinden om 30 te worden maar wel als je nog niet zoveel bereikt hebt als je zou willen.

ik ben vanaf mijn 12e van overspannen naar zwaar depressief gegaan en vanuit daar werd het steeds erger en kreeg ik verschillende persoonlijkheidsstoornissen. Dit heeft er voor gezorgd dat ik niet kon werken, niet meer alleen buiten kwam en mijzelf opsloot in mijn eigen huis mijn 'veilige' omgeving. Ik heb jaren gevochten voor de juiste therapie maar doordat mijn problematiek te complex was wisten veel instanties niet hoe ze mij konden helpen. Nu ben ik 30 en heb vorig jaar eindelijk de juiste therapie gevonden, waar ze ervoor gezorgd hebben dat ik weer leef, weer alleen naar buiten ga, geniet van de kleine dingen in het leven, weer oprecht kan lachen en er elke dag wel een moment is waarop ik besef hoe gelukkig ik mij na al die jaren weer voel. Dit is natuurlijk heel bijzonder en dit zorgt er ook voor dat ik weer heel graag aan het werk wil en niet meer afhankelijk wil zijn van een uitkering of regiotaxi's die mij moeten vervoeren. Ik wil heel graag mijn rijbewijs halen en een leuke 2ehands auto die mij overal kan brengen en vooral belangrijk die ervoor zorgt dat ik onafhankelijk ben, dat is voor mij nu erg belangrijk. Ik wil verder met leven, alle mooie dingen eruit halen en weer volop genieten en ja daar hoort ook een leuke baan bij. Ik ga samen met een coach aan de slag om geschikt werk te vinden en hopelijk willen jullie mij helpen om straks met de auto naar het werk te kunnen. Alvast heel erg bedankt dat u de moeite heeft genomen om mijn verhaal te lezen. 

Met vriendelijke groet,

Nikki