Hallo allemaal.
In 2019 ben ik met mijn man getrouwd en we kregen in dat zelfde jaar een zoon. Ik heb mijn man 1 jaar daarvoor leren kennen en het is een lieve man maar wel met een gebruiksaanwijzing. Pas in 2020 ontdekte ik dat hij kampt met ptss (post traumatische stress stoornis). Hij gebruikt medicatie hiervoor maar ondanks de medicatie en therapie ervaart hij nog steeds extreme stress. Baan na baan (hij heeft in de periode van 2018 tot 2022 al meer dan 6 banen versleten) en huis na huis (ik ben sinds ik met hem getrouwd ben al 4 keer verhuisd geweest) wat voor mij niet normaal is. Ikzelf heb 2 woonplekken gehad en 3 vaste banen in mijn leven. Mijn man heeft nogal een dramatisch verleden achter de rug. Zo stond hij als 15 jarige jongen al op straat en heeft door omstandigheden ook nog eens 3 jaar in het midden-oosten gewoond waar hij oorlog heeft meegemaakt. Door een druk leven vol spanning kwam er bij hem pas rust op late leeftijd (38 en hij is nu 49) Op dat moment kreeg hij enorme paniek aanvallen en zocht hulp. Helaas tot op de dag van vandaag raakt hij toch nog door het minste of geringste in "paniek". De stress houd hem eindeloos lang bezig en ook wakker. Daarnaast is hij er ook een hypochonder van geworden. Elke maand zat hij bij de cardioloog en in de weekenden was het praktisch zijn hobby om bij de huisartsenpost te zitten omdat hij dacht dat hij dood zou gaan of ziek was.
In 2022 besloot hij plots om Nederland te verlaten en naar het noorden van Zweden te vertrekken. Geloof me als ik zeg dat je hier als mens geen inspraak op hebt... als hij eenmaal iets in zijn hoofd heeft dan gebeurd het gewoon. We hadden het opzich best goed in Nederland. We zaten weliswaar in een sociale huurwoning maar wel een nette woning en ook een redelijk nette wijk. Van de 1 op de andere dag kwam hij met dit idee en het moest en zou gebeuren. Ik heb gesmeekt maar uiteindelijk wonen we nu al ruim 2 jaar in Zweden.
Helaas heeft mijn man gekozen voor een nogal goedkoop woning en alle problemen die je kunt verzinnen zijn de revue al gepasseerd. Zo hebben we anderhalf jaar lang bruin drinkwater gehad en bleek de waterput kapotte betonnen ringen te hebben waardoor er vuil in de waterput liep, een kapotte waterpomp, geen filter, kapotte stoppenkast, lekke leidingen met als gevolg hele een vloer kapot, kapot dak, verrot hout hier en daar, lekkende ramen bij min 30.... ik houdt mijn hart vast als ik denk : "Whats next"??
De reden dat ik mij nu hier aanmeld is eigenlijk omdat ik het niet meer trek met 1 van onze grootste problemen. Namelijk onze huidige manier van verwarmen. De woning wordt verwarmt door een houtkachel waar we 3x per dag in de winter hout in stoken om de radiatoren te verwarmen. Deze kachel staat in de woning naast onze woonkamer. Wat we ook doen, er ontstaat elke keer enorm veel rook in de woning. Het effect is dat ons 5 jarig zoontje elke keer met ontstoken luchtwegen rondloopt en koorts. Elke keer dat we weer beginnen met stoken is het raak, keer op keer.
Er wonen wat mensen in de omgeving waar we eens hebben gekeken hoe het daar zit. De meeste mensen hebben een warmtepomp en een aantal hebben ook een houtkachel. Echter staan die houtkachels bij alle andere mensen in de kelder en wij hebben dus geen kelder. Daardoor kampen wij met deze rookontwikkeling in de woning. Ik heb van alles geprobeerd, plakband op de kieren van de deur, plastic zakken plakken, ramen openzetten (maar dan wordt het ontzettend snel koud bij min 30). Daarnaast staan we elke keer de hal en woonkamer op te knappen na de winter want door de rook wordt alles pikzwart en stinkt enorm. Ik ben het zat en voel mij machteloos.
Mijn man heeft veel moeite met andere mensen en prikkels. Hij sluit zich nogal op thuis en probeert via provisie basis aan geld te komen voor een bedrijf in Nederland d.m.v. potentiele klanten te bellen en dan iets te verkopen. In mijn ogen is het meer therapie en rust voor hem dan echt geld verdienen want er komt weinig tot niets binnen. (Hij doet wel echt zijn best zie ik maar er iemand via de telefoon overhalen valt blijkbaar niet mee). Ikzelf werk alweer 1,5 jaar in een restaurant 50km verderop. Tja, zo gaat dat in Zweden, elke dag 100km rijden voor een inkomen van 13.400 kronen (1155 euro). Ons spaarpotje is al op aan alle ellende de afgelopen 2 jaar en begin me nu wel zorgen te maken.
We hebben gekeken naar een warmtepomp puur uit gezondheid overwegingen. Daar moet een gat voor geboord worden in de grond. Dit boren kost hier circa 110.000 kronen, de pomp zelf 89 tot 95.000 kronen en de installatie komt al gauw uit op 30 tot 50.000 kronen. Kortom, de kosten zullen circa tussen de 220.000 en 250.000 kronen zijn en ik zie ons dat niet 1,2,3 bij elkaar sparen. Onze hypotheek is al voor ons de max en door het lage inkomen komen wij niet in aanmerking voor nog een lening.
Ik houdt niet van bedelen maar een vriendin in Nederland wees mij op deze site. Ik hoop dat er mensen zijn die begrijpen wat ik doormaak als moeder en de zorgen die dat met zich brengt als je kind om de haverklap ziek is. De huisartsen post is ook 50km verderop dus dat brengt best wat spanning met zich mee. Het ironische is eigenlijk wel dat mijn man hier naar toe is gegaan vanwege zijn eigen gezondheid en heeft daarbij alle schepen achter zich verbrandt en nu zitten we met grote zorgen om ons zoontje.
Ik weet niet of er echt mensen zijn die ons willen helpen maar ik probeer het toch. Er komt in januari/februari ook een stukje in de krant over mijn man en zijn verleden want hij heeft toevallig vorige maand een interview afgelegd. Ik zoek geen medelijden en ben heus gelukkig getrouwd maar momenteel ben ik echt op van alle gebeurtenissen en het feit dat we geen spaargeld meer hebben baart me zorgen als ik zie dat mijn zoon elke winter weer ziek wordt van die smerige rook. Ik hoop dus oprecht dat we op welke manier dan ook mensen vinden die ons kunnen steunen met dit probleem.
Alvast bedankt voor het lezen van mijn verhaal.