(foto's kunnen schokkend zijn)

In februari 2019 heeft mijn zoon, toen 23 jaar, een ernstige eenzijdige verkeersongeval gehad in het buitenland. Hij zat als passagier in een voertuig.  Het voertuig raakte een stoep tijdens een storm en regenachtig weer en sloeg een paar keer over zijn kop. Zijn linkerhand is verbrijzeld, zijn rechter sleutelbeen was gebroken en hij had hersenletsel. Hij had heel veelpijn en de artsen vertelden dat wij van geluk mogen spreken dat hij er nog is. In het buitenland heeft hij 8 operaties gehad. Ze hebben een lap van zijn rechteronder arm weggehaald en getranplanteerd naar zijn hand. Drie vingers hebben helemaal geen functie meer en de twee die hij over had hebben geen kracht meer. Vanaf zijn  boven been is er een bovenlaag huid weggehaald en deze hebben ze getransplanteerd op zijn onderarm. In zijn sleutelbeen zitten pinnen. Door zijn hersenletsel en al zijn pijnen mocht hij pas na 21 dagen het ziekenhuis verlaten en naar zijn veilige omgeving vliegen, namelijk ons huis in Nederland. In Nederland heeft hij wederom een aantal operaties aan zijn hand gehad. Na een jaar revalideren is het nu afgelopen voor hem. Nederland kan niets meer doen voor hem. Hij moet leren leven met het uiterlijk en de pijn.

Mijn zoon loopt met een sok over zijn linkerarm/hand. Hij schaamt zich voor het uiterlijk.  Zijn rechterhand/arm werkt ook niet meer naar behoren door de breuk en pinnen in zijn sleutelbeen.  Tevens heeft hij Ptss aan het ongeval overgehouden. Inmiddels ben ik op zoek naar een arts die een cosmetische ingreep kan doen en middels een donortransplantatie werkende vingers kan krijgen. De ziektekostenverzekeraar betaald dit allemaalniet. Wij hebben nog geen idee wat dat gaat kosten.

Aangezien mijn zoon  geen dagbesteding heeft en niets doet heb ik voorgesteld om een persoonlijke trainer zodat hij in ieder geval mentaal en fysiek sterker kan worden. Een persoonlijke trainer heeft hij nodig gezien zijn  lichamenlijke en geestelijke beperkingen. Zijn doel is nu toch te kijken om zijn botten sterker te maken en zijn geest weer gelukkig te laten maken en geen terugval te hebben. Mijn zoon zit al zolang te worstelen waardoor hij gedemotiveerd is geworden en zijn eigen vertrouwen te hebben verloren. Het basis van geluk zit in je mindset, een onderdeel waar de persoonlijke trainer hem daarin kan begeleiden.

Zijn persoonlijke trainer vraagt 45,-- per uur.  Hij wil hem 2 uur in de week begeleiden, minimaal een half jaar lang. Dit komt neer op een bedrag van 360,-- per maand en 2160,-- half jaar. Zijn ziektekostenverzekeraar heeft hiervoor helaas geen vergoeding. 

Een letselschade claim konden wij starten in het buitenland tegen de bestuurder. Ik heb 3000,-- aan advocatenkosten aldaar betaald om het een en ander uit te zoeken.  Dit heeft zij netjes gedaan maar het bleek dat de bestuurder van het voertuig geen inkomsten heeft en niets op zijn naam heeft staan. Dus een schadeclaim procedure had in dit geval geen zin omdat het rechtssysteem niets van een kale kip kan plukken.  Mijn zoon weet dat hij nooit meer kan werken.  Hij is diep teleurgesteld en ziet zijn toekomst somber in. Hij weet dat hij voor altijd een handicapt heeft. 

Sowieso hoop ik in ieder geval donaties voor zijn persoonlijke trainer dat hij in ieder geval leert weer positief naar het leven te kijken en dit onder andere bereikt kan worden met sporten. 

Geld maakt niet gelukkig maar hij kan wel een leuk leven creeren met de donatie.Hopelijk kunnen wij tzt ook een cosmetische ingreep laten uitvoeren dat het allemaaleen beetje normaal eruit gaat zien en hij dag in dag uit geen sok meer hoeft te dragen. De pijn op zijn hand zal altijd blijven maar ik hoop hiermee zijn pijn te verzachten.

Bedankt,een bezorgde moeder