Hallo, bedankt dat u even de tijd neemt om mijn verhaal en wens te lezen. Ik zie veel meer schrijnende verhalen op deze website waardoor mijn wens wellicht niet noodzakelijk genoeg lijkt, maar toch wil ik u via deze weg om hulp vragen. Ik ben Alexander, de man van Monique en we hebben samen een schat van een zoon, Sam van 9 jaar. Het is intussen 17 jaar geleden dat mijn vrouw de ziekte ME kreeg. Het ging in de loop der jaren steeds vaker slechter met haar, maar samen hielp ik en zelfs ons zoontje haar zo goed als mogelijk was.
Wanneer we ergens naartoe wilden gaan, of het nou naar een stuk natuur is, of een winkelcentrum of ander uitstapje buitenshuis, was ik altijd in staat haar te duwen met de rolstoel en dat deed ik met alle liefde voor haar.
Ik voel me enorm bezwaard om op deze manier hulp aan medemensen te vragen, maar het lot bepaalde dat ik zelf 3 jaar geleden een bloedziekte kreeg. Waardoor ik gelukkig nog (voornamelijk) administratief werk kan doen, maar vanwege complicaties mag en kan ik geen zware dingen meer tillen of duwen.
Dit gaat ten kosten van alle dingen die wij als gezin samen konden doen en ik vind het zo erg voor mijn vrouw dat ik haar niet bij kan staan zoals ik graag had gewild.
Helaas is het vanwege mijn gezondheid en de vele financiele tegenslagen in de laatste jaren ook niet gelukt om te sparen voor hetgeen waar ik uw hulp bij wil vragen namelijk: de aanschaf van een (degelijke) opvouwbare scootmobiel.
Ik wil niet ondankbaar overkomen, aangezien zij via de gemeente gebruik mag maken van een zware scootmobiel. Daarmee kan ze zich gelukkig redden binnen een bepaalde straal van onze woning, dat is geweldig alleen deze kan helaas niet worden vervoerd in de auto.
Onze grootste wens is dat mijn vrouw en ik bijvoorbeeld samen boodschappen kunnen doen of een eindje verder rijden, en onze wereld vergroten door op die manier gebruik te kunnen maken van een opvouwbare scootmobiel die wij kunnen vervoeren in de auto.
Het sparen hiervoor lukt dus al jaren niet en ik gun vooral mijn vrouw, maar ook ons gezin een stukje onafhankelijkheid, nu ik zelf niet meer in staat ben haar te duwen en de mogelijkheden voor een normaal leven hierdoor zwaar beperkt wordt.
Natuurlijk, met veel geduld, tijd en gespaar, gaat het ons vast een keer lukken deze scootmobiel aan te kunnen schaffen, maar ik vraag om uw hulp zodat wij als gezin, binnen afzienbare tijd, wat meer rust kunnen krijgen.
De reden waarom mijn vrouw het misschien wel een beetje extra verdiend is omdat zij, nadat ze haar ziekte op zo’n manier geaccepteerd heeft dat ze anderen ermee kan inspireren, een eigen website/netwerk opgezet heeft waarin ze steun en hoop biedt aan mede lotgenoten. Ze steekt hier veel liefde, tijd en ook geld in. Geld waarmee ze wellicht al een heel eind op weg was deze scootmobiel aan te kunnen schaffen....
Ze helpt dus met heel haar ziel en zaligheid andere chronisch zieken via haar website www.mezelfzijnblog.nl (waarvoor extra sponsoring ook heel welkom zou zijn) en nu wil ik de rollen omdraaien door haar te helpen...
Dit lukt mij helaas niet alleen, helpt u mee?
Hartelijke groet,
Alexander.