Nala heb ik gekocht toen ze 1,5week oud was. Nala en haar moeder zijn met 4 maanden uit elkaar gegaan, hierdoor had ze een slechtere weerstand. Dit was niet mijn keuze, de moeder is niet van mij.

5 weken geleden kwam er droes bij ons op stal, iets waar elke paarden eigenaar bang voor is. Nala werd besmet. Meestal komen de paarden er weer boven op, helaas was dit met Nala een ander geval. Hier begon deze nachtmerrie.

Het begon allemaal met lichte symptomen. Ze kreeg een verdikking bij haar keel en het leek allemaal op lichte droes. Van alle kanten kreeg ik te horen dat ze er snel boven op zou komen en dat ze alleen hoefde uit te zieken, een dierenarts was niet nodig. Alleen ik vertrouwde het niet.. Het voelde niet goed. Nala was erg ziek en had 41 graden koorts Ik heb mijn dierenarts er gelijk bij gehaald. Nala heeft sterke pijnstillig gekregen. 

Helaas knapte ze hier niet erg van op. Ze bleef koorts houden en begon steeds moeilijker te ademen. Dag en nacht was ik bij haar. Nala knapte maar niet op. Samen met mijn dierenarts hebben wij uiteindelijk besloten Nala naar de kliniek te brengen, ook in de kliniek dachten ze dat er niet zoveel aan de hand was en ze zou 2 dagen later al naar huis mogen. Wat een opluchting, maar toch had ik het gevoel dat er meer aan de hand was.. 

De volgende dag kreeg ik een belletje met het nieuws dat Nala waarschijnlijk verslagen droes heeft. Dat betekent dat de abcessen door haar hele lichaam zit. 10% van de paarden krijgen dit en de kans op overleven is niet groot. Ik wou nog niet opgeven, Nala wou nog niet opgeven.

Er is een CT-scan van Nala gemaakt waaruit is vast gesteld dat er meerdere abcessen zitten van 5cm in haar buik. Je staat nu voor de moeilijkste keuze ooit. Laat je haar gaan of gaan we er voor vechten.. Het is eerste wat ik vroeg is heeft Nala pijn en is het nog paard waardig? Haar artsen vonden haar sterk genoeg om de behandeling door te zetten. Vanaf toen was het elke dag hopen dat het niet de laatste was, maar Nala was een vechter een geeft niet op, ze wou nog zo graag.

Inmiddels zijn we 5 weken verder een gaat Nala boven verwachtingen goed! Ze staat nog steeds in de kliniek. Het ging met ups en downs, maar de abcessen krimpen. Ze voelt zich goed en mag elke dag even op de wei en staat dan te springen en te rennen. We zijn zo ontzettend dankbaar hiervoor. Ze is er nog niet, maar we hebben er vertrouwen in dat het weer goed komt. Dit was de beste keuze die we ooit hebben gemaakt.

Helaas zijn ze tijdens de CT-scan ergens achter gekomen.. Nala heeft een gat in haar slokdarm. Hier heeft ze nu geen last van en dit wordt heel erg in de gaten gehouden, maar later zal ze hier wel last van krijgen. Als ze helemaal genezen is zal ze hieraan helaas geopereerd moeten worden.

Wij hadden een spaarpotje, maar helaas hebben 3 paarden van ons in een half jaar op de kliniek gestaan. Onze 4jarige ruin wordt helaas nooit meer beter en is met pensioen, onze shetlander heet chronische bronchitus, stofallergie en had ook droes en nu onze lieve Nala. 

De kosten zijn ontzettend hoog opgelopen en ons spaar potje is op. Nala heeft nog zo een lang leven voor haar, ze is pas 5 maanden. Wij doen er alles aan om het bij elkaar te krijgen en Nala weer helemaal beter te maken, helaas lukt het ons niet in ons eentje en wil ik jullie vragen om hulp. 

Elke klein beetje helpt, niet alleen doneren, maar ook het delen op het social media.

Alsjullieblieft help ons kleine meisje.❤️

Alvast bedankt en lieve groet Suzy, Donna (zus) & Antoinette (moeder)