We zijn 1 mnd verder, en er is veel gebeurd! Door de aandacht die Nina kreeg is onze relatie erg slecht geworden en moest ik stoppen met voor haar te zorgen. Het waren 4 moeilijke en ongezellige weken waarin zowel Nina als ik geconfronteerd zijn met onze onzekerheden. Nieuwe huisregels zijn ontstaan die beter passen bij wij we nu zijn. Nu de structuur weer duidelijk is is er weer ruimte voor genegenheid. Hier ben ik heel blij mee, want ik heb zelfs op het punt gestaan over te gaan tot herplaatsing.

Helaas daardoor heb ik niets voor haar op fysiek gebied kunnen beteken. En ga dit ook niet meer doen. Dus geen massages meer of tillen van de trap. Nina pakt het goed op maar haar gebrek blijft aanwezig. Volgens de fysiotherapeut komt ze niet verder met de therapie.. En inmiddels is ze getest op de ziekte van Addison, ea afwijkingen. Ook foto's van haar nekwervels hebben geen resultaat opgeleverd.

Het ziet er naar uit dat Nina blijvend klachten zal houden. We blijven naar de fysiotherapeut gaan om haar te helpen en verlichting te geven. Deze actie loopt over 2 weken af en ik hoop dat ik dan even vooruit kan met haar behandeling. Alvast hartelijk dank namens Nina en mijzelf!

Nina probeert zichzelf te ontspannen (de pijn te verlichten) door haar voetzolen te likken. Ik kan het niet langer negeren en ga haar dan masseren. Daarna gaat ze lekker op haar zij liggen en valt tevreden in slaap. Ze is er erg dankbaar voor. Dat zie ik aan de schittering in haar ogen. 

Maar door de aangemaakte endorfine was ze buiten te enthousiast. Ze werd opeens heel moe en had veel moeite met het staan. Ik heb haar gemasseerd en dat hielp gelukkig.

Gisteren haar beloond na het oplopen van enkele trappen op de brug van het Spaarne. Ze was zoooo trots! Dat gaan we lekker oefenen. Zodat ze misschien zelf thuis de trap weer op kan. 

Op advies van Barbara de boven benen sterker maken door samen te lopen in water. Dus vandaag door de regen ☔ buien door richting Molenplas. Korte broek, water schoenen aan. Hondenlijn om middel en snoepjes voor de neus. 

Nina viel terug in haar oude hieperdepieper gedrag, maar zag al snel in dat we niet kwamen spelen.Flink droog gewreven en snel naar huis keek ze me vol ontzag aan. Vanavond lag ze  op  haar slaapplekje en zag ik intense vrede en welbehagen in haar ogen!

Nina gleed weg op de betonnen trap naar de eerste verdieping van onze woning. Ik til haar nu. Ze is hartstikke trots normaal, maar ze laat het nu toe. Fijn dat ze haar grens begint te voelen. Ook wilde ze vanmorgen niet mee zwemmen 🏊. Ik heb wat snoepjes langs de oever verspreid, dit vond ze erg leuk.

Gisteren haar voor de 3de keer deze week gemasseerd. Ze had het echt even nodig. Het oprekken van de hamstrings gaat volgens mij best goed. Maar hoe het echt gaat horen we Woensdag weer bij Barbara Kuiper-Tomesen, dierenfysiotherapeut en chiropractor in Heemstede.