Hallo,  

Voor mensen die ons niet kennen, wij zijn Glenn (33) en Kirsten (28). Sinds 2009 vormen wij een koppel. Onze grootste droom is mama en papa worden maar dit is jammer genoeg niet vanzelfsprekend.  

Glenn heeft mucoviscidose, dus al vanaf jonge leeftijd wisten wij dat zwanger worden met behulp van het ziekenhuis zou moeten. IVF of in ons geval ICSI zou ons moeten helpen. Nooit hadden we gedacht dat het zo moeilijk ging worden. 

In 2017 besloten we dat we na 8 jaar relatie klaar waren om onze kinderwens waar te maken. 
Nadat alles administratief in orde was, begonnen we aan de 1e van vele pogingen. 
Een poging is het volledige traject, dus van medicatie nemen tot eicel pick-up. En dan heb je terugplaatsingen, wat het terugplaatsen van een Embryo is. In België krijg je als vrouw 6 pogingen terugbetaald. 

Onze 6 terugbetaalde pogingen waren op na 1,5 jaar. Van deze pogingen hadden we 4 terugplaatsingen en 3 maal dat er geen embryo was doorgegroeid. Na aandringen hebben de dokters na deze pogingen mij verder onderzocht om te zien of er ‘problemen’ waren. 
Er werd bloed afgenomen waaruit bleek dat ik in vervroegde overgang was. Er werd ook een kijkoperatie gedaan en de resultaten daarvan waren niet goed. Door een infectie die ik waarschijnlijk vroeger als kind had opgelopen, bleek mijn linker eierstok volledig onbruikbaar wegens overvloedige aanwezigheid van littekenweefsel. Mijn rechter eierstok werkt maar voor de helft. Dit verklaarde waarom er zo weinig eicellen bij mij waren. 

Na onze 6 terugbetaalde pogingen begon het financiële verhaal steeds moeilijker te worden.  
Elke poging kost +-€6000 (aan de fertiliteitsarts en de medicatie) zonder enige vorm van terugbetaling of bijpassing van een ziekenfonds. 

We hebben nog 2 pogingen gedaan met mijn eigen eicellen, maar in 2019 besloten we op aanraden van de dokter over te gaan tot eiceldonatie (ECD).  
(Eicel van een andere vrouw met het sperma van Glenn en dan het embryo terugplaatsen bij mij). 

In totaal hebben wij al 12 pogingen gedaan, waarvan 4 uit eiceldonatie, waaruit 20 embryo’s zijn voortgekomen. Al deze embryo’s zijn teruggeplaatst. Uit deze pogingen hadden we het geluk 2x tot een positief resultaat te komen. Jammer genoeg werd ons geluk terug afgenomen door 2 miskramen. Onze eerste miskraam was in 04/2021 op 10 weken. Bij deze zwangerschap hadden we een echo op 7 weken gehad en hierbij klopte het hartje perfect en was alles in orde. Echter op de echo van 10 weken bleek het hartje niet meer te kloppen. 
Het 2e miskraam was begin dit jaar (03/2023), maar deze zwangerschap liep mis op week 5. 

We zijn er nog niet klaar voor om onze droom op te geven. Echter zitten we op een punt dat het financieel niet meer draagbaar is. Alle hulp kan ons helpen om nog niet te moeten opgeven. Ons verhaal mag gedeeld worden om zoveel mogelijk mensen te bereiken. Dit niet enkel om ons te helpen, maar ook om het taboe rond infertiliteit te doorbreken. Wij willen jullie allemaal bedanken voor het lezen van ons verhaal! En alvast bedankt voor alle hulp die je kan geven. 
 
Kirsten & Glenn