Een heel eind zijn ze al. Dit o.a. door de medewerking van het UWV en de doneeractie welke Adrie en Sislyn (moeder en zus) hebben opgestart. Toch zijn we er nog niet helemaal en de laatste loodjes wegen nu eenmaal het zwaarst maar opgeven is geen optie.
Al na 1 jaar na de geboorte van Rosita begonnen de problemen. Rosita werd geboren met Spina Bifida of beter bekend een “open ruggetje” met als gevolg een verlamming vanaf haar middel. Vele operaties volgden en revalidatietrajecten maar helaas niet met het gewenste resultaat. Rosita zal heel haar leven in een rolstoel moeten zitten. Maar dan heeft ze uiteindelijk geaccepteerd want als je het woord doorzetter opzoekt in de encyclopedie jawel dan staat Rosita haar foto achter:) Neem dat van mij aan! Vier zwemdiploma’s behalen, Mavo afronden, Sociaal Pedagogisch werk/hulpverlener en zelfs voor één jaar Spaans studeren aan de universiteit in Amsterdam draaide Rosita haar hand niet om. Zij stapte hiervoor gewoon dagelijks op de trein.
Door haar inzet en kennis van zaken vond ze uiteindelijk een baan bij een maatschappelijke organisatie die zich inzet voor kwetsbare mensen in de samenleving. Zij is onafhankelijke cliënt ondersteuner en begeleidt mensen met diverse aandoeningen zoals bijvoorbeeld een spierziekte, verstandelijke beperking, vorm van autisme. Zeker laatstgenoemde geeft haar energie om door te gaan. Haar avonduren zijn dan ook met regelmaat gevuld om mensen met autisme en hun familie te begeleiden. Ze haalde zelfs een diploma voorn de opleiding “autisme vriendelijk coachen”. Ze droeg op alle vlakken haar steentje bij voor de samenleving. Totdat het noodlot in 2015 toesloeg…met een uitval aan haar gehele rechter kant , een beroerte en tia als gevolg. Maar wonderbaarlijk kwam deze bikkel hier ook weer bovenop.
Met een groep specialisten van het revalidatiecentrum en haar familie werd er in samenspraak een plan van aanpak opgesteld. De beroerte en tia waren een absolute eye opener. Conclusie: Gas eraf, minder werken en revalideren was de enige uitweg. Rosita ging ervoor. Minder werken en enkele aanpassingen in huis maakte het leven van Rosita weer enigszins dragelijk. Daarbij viel ze ook nog eens 32 kg af om in hoeverre mogelijk zich beter te kunnen manoeuvreren en daarbij dit uiteraard voor haar gezondheid van belang was.
Rosita ging weer langzaam aan de slag maar door haar ambulante werk dient zij bij elke verplaatsing met haar inmiddels oude, autootje, soms wel 10 keer per dag een rolstoel van 13 kg over haar hoofd heen te heffen, de wielen er op te zetten om zo de rolstoel te kunnen gebruiken. Daarbij komt ook nog eens dat Rosita zich elke dag (het dagelijks ritueel wat voor mensen zonder handicap zo vanzelfsprekend is) uit bed moet tillen, richting de douche moet verplaatsen enz. en dit allemaal op kracht van haar armen…..en dit wordt nu gewoon te veel. Ze houdt het niet meer vol!! Na een lange dagwerken en gesjouw met van alles en haarzelf ook nog eens is ze doodmoe….Puf voor haar sociale contacten te onderhouden of andere bezigheden of even naar vrienden of familie lukt gewoonweg niet meer. Vandaar deze noodkreet!
Doormiddel van een aangepaste auto waarbij Rosita direct met een rolstoel plaats kan nemen achter het en niet telkens weer haar inmiddels verzuurde armen hoeft te gebruiken van het tillen van de rolstoel kan zij met heel veel plezier en trots haar werk blijven doen. Dit zal haar meer kwaliteit van leven geven, puur omdat ze andere hiermee kan helpen en kan blijven deelnemen aan de maatschappij. Via de donatieactie kwam er al bijna € 7.000,- binnen. Hiermee komt ze nog € 30.000,- tekort aangezien het UWV de aanpassingen en een klein deel van de auto zal betalen.
Veel van jullie weten al dat er met een goed team gewerkt wordt aan de haalbaarheid om te zorgen dat Rosita mobiel blijft. Inmiddels staat de teller dankzij jullie al op ruim € 12.000,-
Ondanks onze inzet d.m.v. diverse acties zoals de knuffelacties, rommelmarkten om daar de knuffels te verkopen, het aanschrijven van fondsen en nog veel meer waar wij achter de schermen mee bezig zijn blijkt dit een bittere pil. Daarom hebben wij besloten dat er nieuwe bus moet komen zodat wij dit niet nog een keer moeten doorstaan. Vooral voor Rosita is dit erg zwaar op het moment..
Rosita heeft inmiddels zelfs haar eigen website https://www.rositaswheels.com om ook donateurs iets terug te kunnen geven zoals bijvoorbeeld een mooi nieuwsitem of hun logo op de site.
Na het zien van het onderstaande filmpje zal je de noodzaak hiervan begrijpen.
Donaties en ideeën om het bedrag bij elkaar te krijgen zijn enorm welkom.
Help jij mee?