Hallo,

Ik ben Mirjam, bijna 40 jaar volgens mijn paspoort (jonger in geest).

Net als velen heb ook ik het nodige meegemaakt. En net als die velen ben ook ik niet van plan op te geven.

Jaren geleden ben ik de liefde voor mijn werk verloren, mijn eerste liefde was de wereld van de reisadviseuze. Sindsdien ben ik zoekende geweest en is er een ding heel dichtbij gekomen: begeleider bijzondere doelgroepen. Dit heb ik als vrijwilliger een aantal jaren met veel plezier gedaan.

Tijdens mijn zoektocht ben ik altijd  bezig geweest in de tuin (volkstuin in mijn geval, op drie hoog lukt niet veel op een balkon van 1x3). Heel langzaam is bij mij het besef gekomen dat  mijn liefde voor werken zich steeds meer liet zien op momenten dat ik met de handen in de grond zat. Of als ik met mijn handen (en die zijn groot/lomp) tere zaailingen met succes wist te verspenen.

Maar... de liefde ziet zich gedeeld in de keuken. Vooral als ik met mijn eigen producten iets lekkers sta te kokkerellen.

En dan is het besef daar: Ik wil kweken, koken en anderen hiermee verblijden. Sauzen, jammen, flakes, poeders... wat ik maar van de tuin af krijg.

Helpt u het mij deze weg verder in te kunnen slaan?