Mijn naam is Petra van Rossem, 67 jaar jong en wonende in Duitsland, 30 kilometer de grens over vanaf Enschede gerekend. S. heb ik per toeval ontmoet. Hij is taxichauffeur in Innsbruck en stond vooraan in de rij om iemand te vervoeren.
Die iemand was ik. Ik had een hotel in Innsbruck gehuurd maar niet in de gaten gehad, dat het hotel op een berg hoog boven de stad gelegen was.
Boven aangekomen kwam ik er achter dat ik mijn portemonnee kwijt was. Hoe ik ook zocht en mijn tas wel vier keer omkeerde, de portemonnee was weg en bleef weg.
In 2011 heb ik de diagnose Parkinson gekregen. Een ieder die een beetje met deze ziekte bekend is, weet dat een off betekent, dat je niet meer in staat bent om iets te doen. Dat overkwam mij ook. Door de spanning verstijfde ik geheel.
S. nam de regie op dat moment van mij over. Hij belde het postkantoor, waar ik even te voren was geweest om een pakketje af te leveren. Daar had men mijn portemonnee gevonden. Hij bracht mijn koffers naar mijn hotelkamer en reed de berg weer af en op. Dat alles bijna voor niets, waar ik hem zeer dankbaar voor was.
Op weg naar het postkantoor vertelde ik hem over mijn treinreis en dat ik iedere dag een blog schreef waarin ik over mijn reis vertelde.
Hij wilde graag het blogadres hebben zodat hij mij, zoals vele anderen dat inmiddels deden, kon volgen op mijn reis door Europa.
Ik heb bijna 15 jaar de ziekte van Parkinson, maar ik weiger tot op heden mezelf neer te leggen bij de wetenschap dat ik in een rolstoel terecht kan komen.
Ik ben inmiddels vijf keer geopereerd. Ik heb twee elektroden in mijn hoofd, slik dagelijks 25 medicijnen en heb sinds juni een apomorfinepomp.
Deze zorgen er voor dat ik, ondanks de dagelijkse off-periodes, nog dat kan blijven doen wat me zo lief is.
En daarmee kom ik bij het doel waarvoor ik deze crowdfundig actie heb opgestart.
S. is 26 jaar oud en sinds maart taxichauffeur in Innsbruck. In de laatste week van mijn treinreis is hij ziek geworden. Ik had hem gevraagd om mij naar de Brenner Brücke te brengen, omdat ik de hoogste brug van deze Brenner Autobahn van onder wilde fotograferen. Deze foto’s heb ik uiteindelijk drie weken geleden kunnen maken en daarvoor heb ik hem een groot bedrag betaald.
Deze week kwam ik erachter dat hij kostwinner is voor zijn moeder, zusje en kleine broertje van 7 jaar. Zijn vader heeft een bedrijfsongeval gehad en woont niet meer bij hen. Shayan is sinds maart taxichauffeur en is ingeschreven in het Firmenbuch in Innsbruck. Tijdens het laatste gesprek wat ik in de auto met hem voerde, gaf hij aan dat hij graag visitekaartjes wilde en een website zodat hij meer klanten kon werven.
Deze visitekaartjes heb ik inmiddels ontworpen en besteld en de website komt er ook aan. Ik heb hem deze dingen beloofd. Toen wist ik echter nog niet dat het gezin een uitzetting boven het hoofd hangt omdat ze een huurachterstand hebben opgebouwd. S. belde mij onverwacht op en vroeg mij of ik hem een bedrag kon lenen zodat hij een uitzetting kon voorkomen. Hij zou dat zo snel mogelijk terug betalen.
Omdat ik best huiverig ben want ik ben al eens opgelicht en heb daardoor mijn hele erfenis verloren, heb ik er even over moeten denken of ik hem dat geld wel wilde lenen. Maar ik kreeg inzage in alle rekeningen en heb het geld rechtstreeks overgemaakt naar de rekening van de Woningbouw Stichting. Achteraf blijkt dat zijn auto kapot was en hij geen geld had om hem te laten repareren. Geen auto, geen inkomsten en daardoor kon de huurachterstand ook zo ver opgelopen.
Daarmee is mijn verhaal nog niet af, want S. was de afgelopen dagen niet bereikbaar en mijn gevoel dat er nog wat speelde klopte.
Dat er inderdaad een uitzetting op handen was, blijkt uit de rekening van 750 euro die ik gisteren onder ogen kreeg. Er moet 750 euro betaald worden voor de advocaat en gerechtskosten en op 5 november is de volgende huurachterstand een feit. Ook heeft hij bij meerdere mensen geld geleend.
Deze kosten kan ik niet dragen omdat ik dan zelf ook in de problemen kom.
Daarom wil ik een beroep doen op iedereen die dit leest. Vele handen maken het werk licht en vele kleine bedragen maken een verschil van in de goot belanden of met plezier je werk doen. En het is niet alleen S. die er mee geholpen wordt, maar ook zijn familie.
Alvast bedankt voor jullie bijdrage.
S. weet op het moment van plaatsing nog niet dat ik deze actie heb opgestart. Hij heeft een hoog verantwoordelijksheidsgehalte en schaamt zich omdat hij mij om geld heeft gevraagd. Zodra er iemand geld doneert kan hij of zij mij een email sturen en krijgt een persoonlijk bedankje van S. en mij. Email: contact@petravr.nl