In Cusco waar Mario een schoolproject is gestart voor de allerarmste kinderen die meestal in het Andesgebergte wonen en ver van de stad Cusco, zijn veel kinderen niet bekend voor de overheid. Zij worden meestal niet geregistreerd en bestaan dus niet voor de overheid. Veel kinderen komen aan de hand van een oude opa of oma na 1 1/2 u tot 2 uur lopen naar de school van Mario. Veel jonge vrouwen worden er nog steeds misbruikt en blijven achter met een kind, dat ze niet kunnen onderhouden. Deze kinderen worden soms bij de grootouders ondergebracht die in het gebergte wonen, ver van de stad. Zij wonen daar in een vierkant hokje met een golfplaten dakje erop. (zie foto)
Inmiddels is de school van Mario klaar en er komen dagelijks 92 van deze zeer arme kinderen naar de school. Wij als klein clubje vrijwilligers verenigd in een stichting : " Helping Hands Cusco" met ANBI-status ondersteunen het project van Mario nu al sinds 2009. We hebben met sponsorgeld van bedrijven hier in Nederland de school kunnen laten bouwen. Hieraan hebben ook veel ouders van de kinderen meegeholpen. Het is mooi om te zien dat ondanks dat ze het heel zwaar hebben, toch opgewekt en vrolijk kunnen blijven. Dankbaar ook . Mario is begonnen met het uidelen van maaltijden.
Hij deelt dagelijks 100 maaltijden uit en wordt daarin geholpen door zijn vrouw en zijn kinderen en de ouders van de kinderen. Om het een en het ander te kunnen blijven bekostigen zijn we nog steeds op zoek naar middelen om hem ook hierin te helpen.
Het mooie van dit project is ook dat als wij als bestuur daar terplaatse een kijkje willen nemen, we dit altijd doen op eigen kosten. Hiervoor, anders dan veel andere grote goede doelen, wordt er dus GEEN sponsorgeld gebruikt. Al het verzamelde geld gaat dus rechtstreeks naar het project. Er blijft niets aan de strijkstok hangen.
Op bijgaand filmpje kan je zien hoe dankbaar de kinderen zijn.
Namens hen zijn ook wij van Helping Hands Nederland/Cusco u zeer dankbaar voor elke Euro die u aan steun geeft.
Hieronder het verhaal van Mario
Hi , my name is Mario, I am Peruvian teacher of grammar, literature, English and Spanish. I was born in a poor family of 5 siblings. I do not feel ashamed of my poverty. For a long time, when I was young, I wondered why I am poor, why I do not have food, why my parents fight, why my father is an alcoholic. And also, for a long time, I did not find an answer. Since we started with the project, little by littlle I found my answers. Now when I see a child who has not eaten, I know what it is not to have food and I understand it and I try to help him. I know what it is to walk the streets looking for something to eat, I know what it is to walk in broken clothes and shoes, I know what it is like to see your parents fighting, I know what it is to receive blows, I know what it is to receive insults, I know what it is to suffer marginalization. Thanks to my experiences I know many things and now I can understand very well the peolple who suffer the same things that I and my family used to suffer. I believe that everything that happens to us in life is to make us better people and help others, then no longer look for the why of things. Let's start using our experiences to understand other people and help them...
So, I know that education can provide chances and a change in the vicious circle of poverty.