Hoihoi,

Ik ben een 21 jarige meid die al een paar jaar met depressie en een eetstoornis kampt. Ook kamp ik met erge vermoeidheid door longcovid. Ook is het voor mij stressvol om in publiek te zijn. Ik zit bij de ggz maar eigenlijk kunnen zij mij te weinig helpen. Mijn hoop is dat een hulphond mij gaat helpen om meer zelfredzaamheid en een normaler leven te leven. Op dit moment is het meer overleven dan leven. 

Op dit moment ziet mijn dag er zo uit: ik slaap/lig in bed tot 13/14 uur, ik heb moeite om uit bed te komen en mijn dag te starten. Verder zijn veel dingen te veel voor mij, dus vermaak ik mij door serie of tv te kijken en/of als het lukt te gamen. Doordeweeks heb ik meerdere dagen therapie waar ik dan wel naartoe ga. 

Een hulphond zou mij dan kunnen helpen om 's ochtends uit bed en naar buiten te gaan wat routine geeft. Waardoor ik een wat normaler dagritme zal krijgen. We zouden zelfs naar een winkel kunnen gaan (wat mij veel stress geeft) om eten te kopen. (Eten geeft mij ook veel stress)

Waarom een hulphond mij zou kunnen helpen: stabiliteit, routine, structuur, een reden om uit bed te gaan iedere dag, minder eenzaamheid, grenzen beter leren kennen, beter voor mijzelf zorgen, zelfvertrouwen, verantwoordelijkheid, steunpunt in publiek, grenzen aangeven(bijv. vermoeidheid), geluk(ik houd echt heel erg van honden)

Waarom geen normale hond? Een hulphond zou mij vooral kunnen helpen in sociale settingen zoals de supermarkt of tijdens gesprekken bij de ggz, helaas zijn daar geen "normale" honden toegestaan maar wel een hulphond. Zo kan een hulphond bij deze stressvolle situatie mij ondersteunen, grenzen aangeven, spanning verminderen en een veilige plek creëren. 

Het geld word gebruikt voor de aanschaf en training tot hulphond.

Heel erg bedank voor het lezen en misschien ook bedankt voor een donatie! Zou u dit ook willen delen?