"The best therapist has fur and four legs"

Hoi, lieve mensen

Ik ben een paar maanden geleden gestart met de opleiding van Zoë tot hulphond. Het is intensief want je komt jezelf keer op keer tegen, maar juist daarom heb ik jullie hulp dubbel en dwars nodig.

Zoë is zoveel meer dan een 'therapeut', ze is voor mij een reden om te leven, echt leven. Een reden die niet oordeelt, een spiegel, een ik hou van jou als je ook van mij houd, ze zal mij nooit pijn doen. Dieren doen je geen pijn, mensen soms wel.

Zoë betekent leven. En dat is wat ze doet, ze heeft plezier in het leven, is meestal blij, en is lekker gek. Als ik dat zie en bijna met haar mee voel krijg ik een warm gevoel van binnen, ik geniet van haar en denk dat wil ik ook. Als Zoë door de boomgaard rent en gek doet, maar het met mij niet goed gaat dan stopt ze gelijk en komt dan om te laten weten dat het oké is, dat zij er is. Ik ben niet alleen. 

Ze maakt me aan het lachen, maar ook aan het huilen omdat ze zoveel liefde in zich heeft en dat stukje liefde met mij deelt. Ze is een spiegel.

Ik ken zware tijden en diepe dalen, maar ook hoop, licht en soms zelfs een beetje geluk. Helaas zijn die zware tijden en diepe dalen nog niet over en ervaar ik vaak nog steeds lastige momenten waarin alle hoop even weg lijkt. Maar met mijn spiegel op pootjes snap ik mezelf iets beter, en zijn die moeilijke momenten wel hanteerbaar gelukkig. 

Ik kom liever niet uit mijn veilige omgeving en het liefst blijf ik daar en vermijd ik alles wat eng is, met Zoë kan dat niet en wil ik graag ook weer verder en de dingen die nu heel spannend zijn aan te gaan zoals de stad, winkels en openbaar vervoer maar spannend betekent voor mij ook buiten staan en je onveilig voelen, bevriezen van angst, mensen die je aanspreken.

De angst zal een deel blijven maar er valt wel mee om te gaan, zodat ik weer echt kan leven.

Zoë graaft de kuilen dicht waardoor ik er nu wel overheen kan, samen met haar. Ze is mijn hart en doorhaar klopt die weer.

Ik heb PTSS en andere dingen die voort komen uit de PTSS. In mijn geval is PTSS zoveel meer dan nachtmerries en herbelevingen, het is met een altijd hoge spanning rondlopen, het is mensen die je normaal wel vertrouwd niet meer vertrouwen, het is een heel erg laag zelfbeeld hebben, het is angst, verdriet, bevriezen, vluchten, sombere gevoelens en nog een hele waslijst aan dingen die trauma gerelateerd zijn. Zoë zal mij niet beter maken maar wel mijn leven dragelijker maken en ondersteunen waar nodig.

Maar het leven gaat niet over woordjes op papier die ze diagnoses noemen. Het leven gaat over leren leven met het gene wat gebeurd is en met het gene wat gaat gebeuren. Het gaat over angsten aan gaan en 'normaal' in de maatschappij mee kunnen draaien. Alleen is dat voor mij niet zo makkelijk als voor een ander, even naar de stad of boodschappen doen lijkt onmogelijk. Maar met Zoë ga ik daar wel naartoe werken. Ik hoef het dan niet alleen te doen, maar samen met Zoë. Ik merk nu al dat met Zoë mijn leven meer kleur heeft gekregen, wat eerst zo zwart was is nu lichter. 

Om de opleiding tot assistentiehond af te maken heb ik veel geld nodig. Het is geen makkelijke tijd, maar ik zou het heel erg waarderen als u iets wilt bijdragen!