Ik richt mij bewust tot mensen die het geld niet nodig hebben om van te leven: mensen die vermogen hebben, die investeren in goede doelen of die zoeken naar een manier om met hun geld daadwerkelijk verschil te maken. Op mensen die het kunnen missen, en misschien geen kinderen hebben waarvoor zij het willen bewaren, maar voor wie het wél iets kan betekenen voor anderen.

In het kort

• Totale schuld: €440.000
• Mijn eigen bijdrage: €150.000 uit een erfenis + structurele aflossing uit mijn inkomen
• Resterend bedrag: ongeveer €290.000
• Wat er met steun gebeurt: elke euro gaat via mijn bewindvoerder rechtstreeks naar schuldaflossing
• Wat ik terug wil doen: wie mij helpt, wil ik in overleg op een andere manier iets teruggeven
• Waarom ik om hulp vraag: omdat ik iedereen volledig wil terugbetalen en niemand met verlies wil achterlaten

Waarom ik dit deel

Ik leef nu al drie jaar in constante emotionele uitputting door mijn financiële situatie.

Volgens mijn huidige berekeningen heb ik nog ongeveer acht jaar nodig om mijn schulden volledig af te lossen.

Het totale schuldbedrag bedraagt €440.000.

Daarvan zal €150.000 worden afgelost uit een erfenis, waardoor er daarna ongeveer €290.000 resteert.

Daarnaast betaal ik structureel door uit mijn inkomen. Voor mezelf houd ik €50 per week te besteden.

Ik heb altijd gedacht dat ik dit zelf zou kunnen dragen.

Dat ik iedereen die mij geld heeft geleend volledig zou kunnen terugbetalen.

Maar ik moet eerlijk zijn: dat lukt mij niet alleen.

Dat besef doet pijn. Niet vanwege het geld, maar vanwege de mensen erachter.

Ik vertel hier niet alles. Ik ga hier geen zielig verhaal vertellen over hoe ik in deze schulden ben gekomen.

Wie mijn verhaal echt wil begrijpen, mag altijd persoonlijk contact met mij opnemen. Wat ik hier wél wil zeggen, is dat er mensen zijn die mij hebben geholpen, en dat sommige van hen dit geld zelf ook niet kunnen missen.

Waar ik voor sta

Ik vraag geen hulp omdat ik er onderuit wil.

Ik vraag hulp omdat ik niemand wil laten zitten met schade door mij.

Ik wil:

• mijn woord niet breken
• mensen niet laten betalen voor mijn situatie
• en geen toekomst opbouwen ten koste van anderen

Ik wil niet “van mijn schuld af zijn”.

Ik wil recht doen aan de mensen die mij hebben vertrouwd.

Mijn situatie nu

Ik sta onder bewind en heb een bewindvoerder die mij goed begeleidt. In mijn situatie betekent dat dat de officiële weg schuldhulpverlening is. In zo’n traject zouden de mensen die mij privé hebben geholpen echter maar een deel van hun geld terugkrijgen. Juridisch zou dat het einde zijn. Voor mij is dat geen oplossing. Ik kan niet leven met het idee dat mensen die mij hebben geholpen verlies lijden door mijn situatie. Daarom zoek ik een andere weg: één waarin ik uiteindelijk iedereen volledig kan terugbetalen.

Over mijn financiële keuzes

Alle toeslagen en tegemoetkomingen waar ik recht op heb, zijn al volledig meegenomen in mijn budget.

Ik los niet alleen af via regelingen, maar betaal ook zelf structureel mee uit mijn inkomen.

Ik woon in een huurwoning, heb geen eigen auto, en bespaar op alle kosten die mogelijk zijn.

Mijn uitgaven zijn tot het minimum teruggebracht om zoveel mogelijk ruimte te houden voor aflossing.

Over mij

Ik ben een alleenstaande moeder. Ik werk zes dagen per week en heb een goed inkomen. Ik draag zelf maximaal wat ik kan. Ik vraag hier geen hulp omdat ik niet wil werken of mijn verantwoordelijkheid niet neem – integendeel. Ik wil hier ook iets voor terugdoen.

Wat voorafging

Sinds mijn dochter één jaar oud is – zij is nu vijftien – zorg ik voor mensen die zelf niet kunnen rondkomen. Dat is altijd een vast onderdeel van mijn leven geweest. Door een vervelende rechtszaak ben ik echter letterlijk alles kwijtgeraakt. Financieel, maar ook in zekerheid. Wat mij nu misschien nog het meest pijn doet, is dat als dit zo doorgaat, ik niet alleen met schulden blijf zitten, maar ook het risico loop mijn vrienden en familie kwijt te raken – mensen van wie ik geld heb geleend, mensen die mij hebben geholpen. Dat vooruitzicht is voor mij onverdraaglijk.

Wat er met het geld gebeurt

Elke euro die via deze pagina wordt ontvangen, gaat naar mijn bewindvoerder en wordt uitsluitend gebruikt voor het aflossen van schulden.

• Niet voor mijn levensonderhoud
• Niet voor privé-uitgaven
• Geen omwegen

Alleen: schuldaflossing via mijn bewindvoerder.

Op verzoek kan mijn bewindvoerder bevestigen dat ontvangen bedragen uitsluitend voor dit doel worden gebruikt.

Over het bedrag en mijn eigen inzet

Het totale schuldbedrag bedraagt €440.000.

Daarvan wordt €150.000 afgelost uit de erfenis, waardoor er ongeveer €290.000 resteert.

Daarnaast betaal ik structureel door uit mijn inkomen. Voor mezelf houd ik €50 per week te besteden.

Ik ben inmiddels al jaren aan het aflossen, maar ik zie dat het zo nog acht jaar of langer zal duren voordat iedereen volledig is terugbetaald.

Ik heb recht op officiële schuldhulpverlening.

Maar in dat traject zouden de mensen die mij persoonlijk hebben geholpen ongeveer 40% van hun geld terugkrijgen.

Dat voelt voor mij niet goed.

Niet omdat het juridisch niet mag, maar omdat het voor mij niet klopt om mensen met verlies achter te laten.

Ik wil niet dat anderen betalen voor mijn situatie.

Ik wil alles terugbetalen.

Waarom ik toch om hulp vraag

Ik ben al drie jaar emotioneel uitgeput.

Niet omdat ik geen verantwoordelijkheid neem, maar omdat ik die alleen draag.

Ik probeer een weg te vinden die:

• eerlijk is tegenover de mensen die mij geholpen hebben
• én leefbaar is voor mij als mens

Ik wil ook dat mijn dochter kan opgroeien in een rustige, stabiele situatie.

Niet in een leven dat alleen bestaat uit stress, schuld en overleven.

Ik wil haar laten zien dat je verantwoordelijkheid neemt, maar ook dat je hulp mag vragen wanneer je het niet meer alleen kunt.

Wat jouw steun betekent

Misschien kun je een klein bedrag missen.

Misschien meer.

Misschien wil je alleen begrijpen en meeleven.

Alles is vrijwillig. Niets is verplicht.

Maar elke bijdrage betekent:

• dat schulden daadwerkelijk worden afgelost
• dat mensen minder verlies hoeven te dragen
• en dat deze last niet langer alleen op mijn schouders ligt

Tot slot

Ik vraag hier geen medelijden.

Ik vraag menselijkheid.

Ik wil niemand laten vallen.

Ik wil mijn woord blijven eren.

En ik wil een nieuw begin kunnen maken – niet door weg te lopen, maar door recht te doen aan de mensen om mij heen.

Dank je wel voor het lezen.

En dank je, als je besluit om te helpen of dit deelt met iemand die wil en kan helpen.