Ik wil opzoek naar mijn biologische moeder in India. Ik ben zo bang als ik wacht met reizen dat ze dan niet meer leeft! Ik ben in 1997 vanuit Nagpur naar India gekomen. Ik heb Nederlandse ouders. In mijn leven heb ik veel meegemaakt. Pesterijen op school. Een loberboy. Een agressieve man. Gedwongen psychiatrische opname in een kliniek. Ik heb medicatie gekregen toen. Ik heb een zelfmoordpoging gedaan omdat ik niet kon leven met de pijn. Maar ik heb daar heel veel spijt van en ben sindsdien iemand die heel blij, dankbaar en gelukkig in het leven staat. Ik ben licht verstandelijk beperkt. Ik heb autisme en epilepsie. Ik heb Schrizofrenie. Ik ben arbeidsongeschikt. Ik leef van de voedselbank pakket omdat ik een heel laag inkomen heb. Ik zie mijn ouders als mijn ouders. Maar er loopt ook nog ergens mijn biologische moeder rond! Misschien leeft ze nu nog. Maar ik heb geen geld. En omdat ik licht verstandelijk beperkt ben moet ik hoge kosten betalen zodat een begeleider van de reis organisatie met mij mee kan. Omdat ik tijdens de reis 24 uur per dag iemand in de nabijheid nodig heb. Want ik ben niet voldoende zelfredzaam. Ik kan echt niet alleen naar India. Dat is veel te gevaarlijk. Ik word al helemaal emotioneel als ik denk aan in mijn geboorteland staan. De wens is gewoon heel groot. Ik heb woonbegeleiding ambulant. En psychiatrische zorg ambulant. Ik woon heel fijn in een studio in Amsterdam. Eindelijk heb ik mijn eigen plekje. Ik wens dat mijn droomreis werkelijkheid word en ik de kans krijg om mijn biologische moeder te gaan zoeken. Om een begeidster mee te nemen zijn de kosten om mij te begeleiden 5000 euro. En de kosten voor vlucht, hotel en overige kosten bedragen 5000 per persoon. De reis is bedoeld voor mijzelf en 1 begeleidster van de reisorganisatie.