mijn zwarte engel Hasta is helaas aangereden. Met enige spoed moest ik haar laten opereren aan haar poot waar zware breuken in zaten. Jaren heeft zij mij dag in, dag uit geholpen waar zij bij was. Zelfs al had zij geen werktuig aan. Zorgen voor mijn veiligheid was voor haar een gewoonte. Zij zal letterlijk door vuur en vlam gaan voor mij.
Toen ik de klap hoorde, wist ik dat er iets niet klopte. Omdat ik volledig blind ben zag ik niet wat er gebeurde. Toen ik erachter kwam dat het om Hasta ging, stond mijn wereld stil. Mijn eerste blindengeleidehond. Mijn zonneschijn. Waar was ze, hoe ging het met haar? Ik leek mijn besef kwijt te zijn. Onbewust was ik door mijn benen gezakt en had ik mijn armen uitgestoken. Ik werd mij daar pas bewust van toen Hasta in mijn armen kwam. Heftig kwispelend likte ze mij hard in mijn gezicht. Toen ik mij realiseerde dat Hasta leefde en mij stond te troosten, terwijl ik er voor haar moest zijn, sloot ik haar in mijn armen. Ik drukte haar tegen mij aan en toen pas zakte ze door haar poten en gaf zich over aan de pijn voor een moment. Mijn Hasta die altijd voor mij in de bres springt, heeft nu mijn hulp nodig. Het is tijd dat ik voor haar moet zorgen en dat doe ik met liefde.
Het operatie bedrag en de bijkomende revalidatie kosten kan ik helaas niet dragen in mijn eentje omdat ik een minimaal inkomen heb.
Willen jullie mij helpen Hasta letterlijk weer overeind te helpen?