Ik deel dit verhaal anoniem, omdat het echt heel moeilijk is om om hulp te vragen. We hadden nooit gedacht dat we ooit in deze situatie zouden belanden.
In 2024 begonnen we vol dromen samen. We trouwden en kochten ons eerste huis. We keken uit naar een mooie toekomst, maar al snel kregen we onverwachte kosten aan ons huis, waardoor onze financiële buffer helemaal verdween.
In 2025 veranderde alles. Ik werd ernstig ziek en mijn inkomen viel grotendeels weg. Ons leven draaide ineens om ziekenhuizen, behandelingen en veel onzekerheid.
Begin 2026 leek er eindelijk weer wat licht aan de horizon. Mijn man zegde zijn vaste baan op voor een nieuwe uitdaging. Nog vóór zijn eerste werkdag werd hij ontslagen, mede door alles rondom mijn ziekte en een spoedoperatie op precies die dag. Door alles bij elkaar kreeg hij een burn-out.
Onlangs kregen we weer een harde klap: mijn prognose is nu ongeveer twee maanden. We proberen elke dag zo bewust mogelijk samen te zijn en vooral rust te vinden in onze eigen bubbel met z'n tweeën, maar ondertussen kregen we ook twee onverwachte rekeningen van in totaal € 1.241,70. Onze buffer is helemaal op.
Het blijft heel moeilijk om om hulp te vragen. Juist omdat we vóór alle problemen met ons huis, mijn ziekte en het verlies van werk altijd financieel stabiel waren. Toch doen we nu een beroep op hulp, met hoop en kracht.
Gelukkig hoeven we ons geen zorgen te maken over mijn uitvaart; daarvoor is een verzekering. Ook ons huis is verzekerd. Deze hulpvraag gaat dus niet over de toekomst, maar echt over nu: het kunnen betalen van deze onverwachte rekeningen, zodat mijn man niet achterblijft met extra financiële zorgen in een toch al zware periode.
Iedere bijdrage, hoe klein ook, betekent heel veel. İnşallah kunnen we deze moeilijke periode samen nog met wat meer rust doorkomen.
Mocht een financiële bijdrage voor u niet mogelijk zijn, dan vragen we u om voor ons te bidden of ons in uw gedachten mee te nemen. Ook dat betekent ontzettend veel voor ons en geeft ons kracht.