Traumatische oude dag
Het mooie Indonesië heeft aan mijn vaders leven een dramatische wending gegeven sinds 6 augustus 2022.
20 jaar geleden besloot mijn toen gepensioneerde vader een nieuw leven te beginnen in Indonesië. Hij was er super gelukkig en tevreden. Hij was vastbesloten heel oud te worden en daarom deed hij er alles aan om fit te blijven, veel wandelen en fietsen. En juist dat fietsen is hem fataal geworden.
In het ochtendgloren op 6 augustus 2020 deed hij zijn dagelijkse ochtend fietstochtje. Tijdens deze rit werd hij geraakt door een bromfietser die te hard reed. Mijn vader viel met zijn hoofd op de harde weg tegen een stoeprand. Een vreselijk ongeval met onherstelbaar hersenletsel blijkt nu. De eerste week na het ongeval lag mijn vader in Lombok in het ziekenhuis waar er beperkte neurologische specialisatie aanwezig was. Daarom werd in overleg met de alarmcentrale besloten om hem met de Air ambulance.
naar een beter gespecialiseerd ziekenhuis in Jakarta te evacueren. Hij mocht echter niet zo een lange vlucht maken vanwege de druk in het vliegtuig. Na 5 weken in het ziekenhuis in Jakarta werd door de specialisten geadviseerd om hem naar NL te evacueren voor betere behandelingen. Onder medische begeleiding en in de Firstclass werd hij geëvacueerd naar NL.
Na bijna 2 maanden revalideren in een revalidatiecentrum in NL, is duidelijk dat de hersenbeschadiging zo fors is dat mijn vader nooit meer de oude zal worden. Hij lijdt aan zwaar geheugenverlies, is erg verward, hij kan niet meer lopen en zal de rest van zijn leven in een rolstoel zitten. Een heel treurig relaas.
Waarom start ik deze actie
Mijn vader is uitbehandeld in NL. Hij heeft altijd de wens uitgesproken dat hij voor de rest van zijn leven in Indonesië zal willen blijven en daar ook zijn ogen voor eeuwig wil sluiten. Dagelijks vraagt hij wanneer hij weer naar Indonesië kan. Een belangrijk aspect was voor hem het onderhouden van zijn sociale contacten waar hij vol enthousiasme altijd over vertelde. In zijn verwarde toestand laat hij toch wel merken dat hij dit stukje erg mist. De terugkeer naar Indonesië zal zijn mentale toestand zeker ten goede komen. Helaas gaat zijn mobiliteit snel achteruit. Dit betekent dat ik de reis zo snel mogelijk in gang moet zetten. 25 December hoop ik met Godswil dat mijn vader zijn 90e verjaardag zal kunnen vieren.
De reis is erg duur omdat mijn vader Firstclass moet vliegen en omdat hij liggend geëvacueerd moeten worden. Dit betekent een dure eerste klas stoel in het vliegtuig . Ook zal ik hem met nog een persoon moeten begeleiden. Één van de begeleiders zal naast hem zitten. De andere begeleider vliegt economyclass.
Ik vraag u hulp en een bijdrage voor de terugvlucht van mijn vader naar Indonesië. Deze vlucht zal zijn laatste reis zijn. Ik hoop dat zijn geliefde Indonesië hem een positieve boost zal geven zodat hij nog een aantal jaren tussen ons mag zijn.
De vlucht in de eersteklas reis is erg duur. Voor 2 personen bedraagt de enkele reis €12.000. Helaas heb ik het geld er niet voor. Maar ik gun mijn lieve vader de terugreis naar zijn geliefde Indonesië zo van harte. Daarom vraag ik u lieve mensen, om een donatie om dit mogelijk te maken. Ik ben u ontzettend dankbaar om dit geldbedrag in te zamelen. Mijn dank is onbeschrijfelijk groot.
Monique