Soms heb je dat gevoel ik moet wat doen.

Ik zal mij eerst even voorstelen, mijn naam is Chris van Pijkeren ik kom uit Emmeloord ben getrouwd en trotse vader van 3 kinderen.

Wij vrienden, familie,  en collega's zijn afgelopen week geschokt door het grote verlies van Laurens.

Ik ga proberen te omschrijven wie Laurens was.

We kennen hem allemaal wel, die persoon die altijd lacht, grapjes maakt,  je een hard onder de riem steek en altijd voor alles en iedereen klaar staat.

Laurens was de goedheid zelfe en nam het altijd voor je op ook al kreeg hij daarom problemen, dan zij hij dat lossen we later wel weer op.

Laurens was getrouwd en trotse vader van twee dochters een echte familie man en zijn gezin was hem alles, het liefste ging jij op vakantie naar de bergen om daar te genieten van de mooie natuur en zijn gezin.

En toen kwam het telefoontje die niemand wil krijgen, Laurens is ziek hij heeft een hersentumor, de altijd lachende Laurens was ziek en zo ziek dat ze in het ziekenhuis zijden wij kunnen niks meer voor U betekenen, dan stort de hele wereld in en na 5 weken vechten heb jij de strijd verloren van die vreselijke ziekte.

Jouw grooste angst is uit gekomen je moet je gezin alleen achter laten, wandt je lichaam kan niet meer verder.

Nog even terug te komen op het gevoel dat je denkt ik moet wat doen om dit fantastiche gezin te helpen. Hoe gaaf zou het zijn als wij als vrienden, familie, en collega's geld in kunnen zamelen voor een mooie vakantie naar bergen om daar mooie herinneringen op te halen van ons geliefde vader vriend en collega Laurens.