Mijn naam is Susanne Schulz en ik lijdt al maanden aan PTSS.

Wat is er gebeurd?
Post Traumatisch Stress Syndroom, PTSS, is een mentale beperking waarbij het brein in bepaalde situaties anders reageert dan dat het bij andere mensen doet. Tijdens mijn basis- en middelbareschool periode heb ik veel fysiek geweld meegemaakt, wanneer ik niet reageerde of presteerde werd ik belachelijk gemaakt en vaak in elkaar geslagen. Wanneer ik hulp zocht bij volwassenen werd de schuld bij mij neergelegd, ik zal wel iets gedaan hebben waardoor ze zo reageerden. 

Al die tijd was er een tijdbom in mijn brein dat aan het tikken was, een bom die afging toen ik tijdens mijn MBO-opleiding op meerdere fronten weer belachelijk gemaakt werd, weggepest en gedegradeerd. Al jaren kan ik, zelfs met psychologische hulp, niet langer normaal over straat zonder om mij heen te moeten kijken. Wanneer komt de volgende persoon die mij een klap verkoopt omdat-.... Tja... Omdat ik het ben? Thuis barst ik in woede uit wanneer ik een simpele saus voor de lasagna verkeerd maak, wat ben ik toch ook een domme klootz*k, ik kan ook helemaal niets, ik verdien al het slechte wat op me af komt.
Op het werk schiet ik in de paniek wanneer ik een fout maak, als ik het niet in mijn eentje kan redden of niet 100 procent goed presteer raak ik alles kwijt en word ik buiten opgewacht om in elkaar geslagen te worden. Want wie kan er nou zo'n nietsnut als mij tollereren?

In stilte lijden
Dit zijn allemaal gedachtes die dagelijks door mijn hoofd razen en bij ieder aspect van mijn leven terugkomen. Simpele taken zoals boodschappen doen, lessen volgen of überhaupt een normaal gesprek met een ander voeren zijn daarom zeer stressvol voor mij. Daarbij heb ik het probleem dat, zodra ik eenmaal door heb dat de stress en gedachten me teveel worden, het te laat is en ik een paniekaanval krijg. Dit is iets wat tegenwoordig een wekelijks feit is voor mij. Voor mij is het niet langer "denk er gewoon niet aan", of "ga gewoon leuke dingen doen". 

Naast mijn dagelijkse bezighebben is ook een goede nachtrust iets wat ik al jaren niet meer heb. Meerdere keren per week heb ik last van nachtmerries, gewelddadige en beangstigende scenes die zich keer op keer herhalen. Badend in het zweet word ik wakker op de rand van een paniekaanval, zo niet in een daadwerkelijke aanval. Chronische vermoeidheid is daarom geen bijzondere verschijning bij mij. 

Zo stapelen zich alle problemen zich op tot een enorme berg die ondragelijk is geworden, dusdanig ondragelijk dat ik wekelijks de behoefte heb om uit het leven te stappen. Niet omdat ik zozeer niet verder wil leven, maar omdat het simpelweg overleven met deze heftige emoties voor mij niet langer haalbaar is.

Assistentiehond
Voor een gelange tijd kijk ik naar de mogelijkheden voor een assistentiehond. Een hulphond voor PTSS ook wel buddyhond of buddy hulphond genoemd, is niet alleen een grote vriend en onvoorwaardelijke steun op vier poten, maar helpt door middel van aangeleerde handelingen het leven van de cliënt dragelijker te maken. De PTSS hulphond is, in voor de cliënt stressvolle situaties, altijd stabiel en behulpzaam. In veel van deze situaties is het voor de cliënt met PTSS onmogelijk daar zelfstandig uit te komen.
De persoon met PTSS kan dan ook altijd vertrouwen op zijn of haar hulphond.
​
Een PTSS hulphond ondersteunt niet alleen in stressvolle situaties,
maar probeert deze ook zoveel mogelijk te voorkomen, door tijdig een melding te geven.
Situaties die voor de meeste mensen relatief onschuldig lijken, bijvoorbeeld het aanspreken op straat, of het aangeven van een verloren papiertje, kunnen voor iemand met PTSS het begin van een ondraaglijk moment zijn. Een PTSS hulphond leert tijdens zijn opleiding mensen die plotseling contact maken op afstand te houden en voorkomt daarmee vervelende situaties.
​
De PTSS hulphond signaleert toename van spanning bij de eigenaar met een Posttraumatische Stressstoornis. De hond ruikt verandering in lichaamsgeur, die gepaard gaan met de schommelingen van de stresshormonen welke voor stress en uiteindelijk tot een angstaanval of paniekaanval kunnen leiden.

Maak het leven weer verdraagzaam
Helaas is een hulphond erg duur is, kan ik het traject niet in mijn eentje aan. Door aan mijn doel te doneren kun je mij helpen om een dergelijke assistentiehond aan te schaffen. Met dit geld kan ik namelijk via een stichting het traject in, zodat de hond mij kan gaan ondersteunen in de dagelijkse bezigheden. Door te voorkomen dat ik onbewust in de paniek schiet zal mijn leven eindelijk weer zin hebben, zal ik makkelijker weer de kleine simpele dingen aan kunnen. 

Doordat de assistenthond mij overdag en zelfs 's nachts kan helpen, zal ik na jaren eindelijk het gevoel dat ik niets meer aankan kwijtraken. Help mij daar waar de medicatie en de psychische hulp faalt, en doneer! Ik ben dankbaar voor iedere euro die gedoneerd wordt.