Maak Melle weer mobiel! 

“Hai! Haai! Hawo! Toeeei! Ieee!” Als je voorbij Melle komt, zal hij je niet ontgaan. Een lief, vrolijk jongetje van 12 in een rolstoel die  volop contact maakt met iedereen om zich heen en dat met een hele grote glimlach op zijn gezicht. Het zal je dan ook niet lukken om niet terug te lachen. Melle grijpt je met zijn lach en praatjes; en laat je niet meer los!

Melle is geboren als derde zoon in het gezin van Frank en Janet, en heeft twee stoere grote broers; Joram en Rutger. Als Melle geboren wordt, bestaat  het vermoeden al dat er iets niet klopt. Na jaren van onderzoeken wordt op 9 jarige leeftijd geconstateerd dat Melle het zeldzame clifahdd-syndroom heeft. Er is niet veel bekend over dit syndroom, maar bij Melle heeft het tot gevolg dat hij een verstandelijke beperking heeft en minder mobiel is. Melle ontwikkelt zich door de jaren heen tot een lief, heel sociaal mannetje en gaat zelfs lopen en het lukt hem onder begeleiding de trap op te komen! Hij bezoekt sinds jaar en dag de ZMLK Zonnebloemschool in Emmeloord en gaat daar met veel plezier naar de ZON groep. Melle heeft daar vriendjes en vriendinnetjes en geniet van de dagen daar.

In mei 2018 gaat het mis en krijgt hij zijn eerste epileptische aanval. Tot dusver heeft niemand dat nog van Melle gezien. Melle komt in het ziekenhuis in Sneek en wat volgt is een zomer van onzekerheid en zorgen. Uiteindelijk ligt Melle ook nog een aantal weken in het UMCG in Groningen, waar ze gespecialiseerd zijn in kinderneurologie. Tegen het einde van de zomer komt Melle weer thuis en lijkt de epilepsie onder controle te zijn. Wel heeft Melle enorm ingeleverd. Lopen gaat slecht en ook zijn balans is achteruit gegaan. Melle valt veel en dus moet er een rolstoel komen. Maar Melle is een kleine doorzetter, loopt nog aardig aan de hand en kleine stukjes los.
Toch is Melle dusdanig achteruit gegaan dat er een verbouwing nodig is aan het huis van de familie. Melle slaapt inmiddels beneden in een noodkamer, samen met papa en mama; de trap op gaat niet meer. Er komt een nooddouche beneden en alles wordt klaargemaakt om het huis te verbouwen, zodat Melle thuis goed verzorgd kan gaan worden. Met het proces van vergunningen en subsidies aanvragen gaan er maanden voorbij. In die maanden lijkt Melle aanvalsvrij te zijn en heeft iedereen goede hoop dat het met de juiste medicatie voorlopig goed zal gaan.

Helaas mag dat niet zo zijn. Eind februari 2019 komen de aanvallen in alle hevigheid terug en Melle gaat opnieuw richting het UMCG in Groningen. Daar ligt Melle nu al zeker 4 weken. Melle levert opnieuw in op zijn mobiliteit en loopt vrijwel niet meer. Voorheen werd Melle gewoon in de auto vervoerd, rolstoel achterin opgevouwen en Melle op de achterbank. Dat zal helaas niet meer gaan.

En daarom vragen we nu uw hulp. Melle geniet van reuring om zich heen, sociale activiteiten, school en bovendien van autoritjes! We willen hem dat blijven geven. Zonder rolstoelbus is Melle helaas afhankelijk van taxi’s en dat zal dan slechts op en neer naar school zijn zodra dat weer mogelijk is. En natuurlijk moeten uitstapjes, ziekenhuisbezoeken en familiebezoek ook mogelijk blijven.

Met uw hulp hopen we voor Melle spoedig een goede bus te kunnen aanschaffen; zodat hij weer mobiel is! Alle kleine beetjes helpen, we zijn u enorm dankbaar!
Doneer op; NL54INGB0795288565