Lieve lezer,
Ik heb 3 weken geleden de zorg voor Rosie, een zwangere aanloop poes, op me genomen. Deze lieve dame moest door medische problemen onverwachts naar het ziekenhuis waar ze ook een paar van haar kittens verloren heeft. Om deze en aankomende rekeningen te kunnen betalen vraag ik hier om donaties zodat ik Rosie en haar kittens alle zorg kan geven die ze verdienen. Hieronder kunnen jullie het volledige verhaal lezen. Alvast heel erg bedankt! Liefs Sofie
Drie weken terug heb ik hoogzwangere aanloop poes Rosie opgevangen. Een kleine lieve poes, die ook wel een tikkeltje mager was (ondanks haar dikke zwangerschapsbuik).
Een zoektocht op Amivedi had niks opgeleverd. Ook ben ik met haar naar de dierenarts gegaan om te kijken of ze niet toch een chip had. Geen chip. Ze was wel erg zwanger bevestigde de dierenarts! We hebben een röntgen foto laten maken en deze toonde 7! kittens.
Thuis hebben we alles voorbereidt voor haar bevalling (een veilig plekje, eiwitrijk voer en mogelijke benodigdheden voor de bevalling). Ik merkte aan Rosie dat ze erg dankbaar was.
Vrijdag 1 juli reageerde Rosie 's morgens anders op mij als voorheen en ik had het idee dat dit wel eens de dag kon zijn. Toen ik thuis kwam van mijn werk rond 17:00 uur was het overduidelijk dat ze ging bevallen. Dat was best wel spannend!
Ze had het behoorlijk zwaar, na flinke weeën en persen werden de eerste 2 tegelijk! geboren om 19:50. Ze zorgde direct goed voor de kittens maar beet helaas de navelstreng niet door. Deze heb ik uiteindelijk zelf doorgeknipt.. dat vond ik heel erg spannend! Eén kitten was zo ontzettend klein dat we hem Mini noemde. Hij was beige van kleur. De andere kitten is een meisje en grijs van kleur.
Er ging weer wat tijd overheen. Tussentijds ging ik steeds een uurtje slapen en zette ik een wekker. Om 4:00 liep ik weer de kamer binnen en zag ik dat de kitten er was. Een grijskleurig meisje. Dit keer heb ik haar weer moeten helpen met de navelstreng. En ik schrok heel erg want toen ik binnenkwam lag Mini achter Rosie in een koud hoekje, hij riep heel hard en hij was heel erg koud. Ik heb hem snel warm gewreven en hem weer terug gelegd bij de anderen.
Ik durfde de katjes toen niet goed meer alleen te laten en ben op de grond naast ze gaan liggen op een matje om toch een beetje slaap te pakken. Om 9:30 uur werd nummer 4 geboren; een grijskleurig manneke. Dit ging allemaal al wat soepeler maar ook hier hielp ik weer met de navelstreng.
Daarna werd het stil... en dat klopte niet want er zouden er 7 komen. Tijd verstreek. Ik was bezorgd, ik vond het te lang duren. Het was sowieso een lange bevalling maar dit duurde té lang. Wat ook opviel was dat Mini steeds minder goed dronk. Ik probeerde hem elke keer aan de tepel te leggen maar hij reageerde zwak. Ik heb gebeld naar onze dierenarts, maar alleen de assistente was er i.v.m. weekendtijden. Op haar advies heb ik het dierenziekenhuis gebeld en we hebben afgesproken dat als er inderdaad geen kitten meer kwam dat ik daar om 18:45 zou zijn.
Daar ben ik ook terecht gekomen... Na een spoedecho en weeën opwekkers was er nog geen resultaat. Rosie was inmiddels uitgeput en ik ook :(
Ik had geen keuze, dan te kiezen voor een keizersnede.
Vlak voordat ze geopereerd werd lag Mini dood tussen de andere poesjes. Dit was mijn breekpunt. Het was zo'n ongelofelijk zware nacht en dag geweest.
Na een emotioneel afscheid van Rosie en de kittens werd ze meegenomen voor de operatie. De kittens zouden ze in een couveuse warm houden.
Ik ging verdrietig naar huis en heb overleden Mini met me mee genomen om te begraven. Dit hebben we gedaan op een heel mooi plekje.
Om 0:15 uur werd ik gebeld door het dierenziekenhuis dat de operatie klaar was. Rosie had het goed doorstaan. Helaas vonden ze in haar buik één volgroeide, maar overleden kitten en heel bizar.. twee vruchtzakken met skeletten erin. Haar lichaam is zo ondervoedt geweest tijdens haar zwangerschap en daarvoor dat het lichaam twee kittens na productie weer had geabsobeerd. Een operatie was sowieso niet te vermijden geweest zei de dierenarts.
Dit had ik niet voorspeld, dat het zo zou lopen. Ik wilde deze poes heel graag helpen en ik ben ontzettend blij dat ik dat heb gedaan. Vooral omdat ze anders waarschijnlijk was overleden. Ik ben dankbaar voor mijn daad. De kosten waren alleen zo ontzettend hoog dat ik deze donatielink heb aangemaakt.
Als je mij graag wilt steunen, dan ben ik je dankbaar. Het geld dat gedoneerd wordt gaat naar de kittens (Mia, Coco en Guus) en mama Rosie. Voor hun voer, vaccinaties, ontworming en hun (toekomstige) dierenartskosten.
Liefs Sofie