"Ik zit al twee jaar op school, maar ik heb er nog nooit één woord gezegd. Thuis klets ik volop, maar buitenshuis zit mijn mond op slot. Ik heb gelukkig wel vriendjes met wie ik bij mij thuis durf te praten, ik snap alles wat we op school moeten doen, maar praten of zelfs meedoen op school vind ik tè spannend".

Kinderen met selectief mutisme zijn buitenshuis niet, of nauwelijks, in staat om te praten. Een 'dankjewel' zeggen tegen de bakker van wie ze een bolletje krijgen, zeggen welk ijsje ze willen bij de ijscokraam... dit zijn dingen die onmogelijk zijn voor kinderen met selectief mutisme. Ze wíllen het heel graag, maar het lúkt gewoonweg niet. Het is geen onwil, maar onmacht.

Selectief mutisme
Selectief mutisme is het (bijna) niet praten in sociale situaties, waar dit wel verwacht wordt, bijvoorbeeld op school. Het kind praat wel in de thuissituatie, maar niet of heel weinig in andere situaties. Het niet praten komt bij deze kinderen voort uit angst. Hun mond zit dan letterlijk uit angst “op slot”. Selectief mutisme is dan ook een angststoornis.

Selectief mutisme komt in verschillende gradaties voor. Van een paar woordjes zeggen tot niets kunnen zeggen. Sommige opa’s en oma’s hebben de stem van hun kleinkind zelfs nog nooit gehoord. Veel kinderen met selectief mutisme hebben moeite met eten op school of om naar het toilet te gaan. Soms lukt het zelfs niet om in beweging te komen tijdens de gymlessen of zwemlessen. Vaak zijn kinderen met selectief mutisme extreem perfectionistisch. Het is belangrijk dat selectief mutisme wordt behandeld, het liefst zo vroeg mogelijk, zodat deze kinderen uiteindelijk leren om te durven praten. De behandeling voor selectief mutisme is vaak een traject van jaren, maar heeft wèl effect: bijna alle kinderen die op de juiste manier behandeld worden komen over deze angst heen. Een juiste diagnose is hierbij essentieel. Helaas wordt selectief mutisme vaak verward met een autisme spectrum stoornis, wat absoluut iets anders is. Dit komt onder andere door onbekendheid van het fenomeen selectief mutisme. Een verkeerde, en ineffectieve behandeling is dan het resultaat. Hier moet verandering in komen: selectief mutisme moet meer bekendheid krijgen, zodat het eerder opgemerkt wordt en een goede behandeling gestart kan worden, waardoor ook deze prachtige, begaafde kinderen tot bloei kunnen komen.

De Stichting
De stichting selectief mutisme bestaat uit vijf ouders die een kind of jongere hebben met selectief mutisme. Hierdoor weten zij wat een enorme impact deze angststoornis heeft op het kind en het gezin. 

Doelen van de stichting:
- Het organiseren van activiteiten voor kinderen met selectief mutisme en hun familie. 
- Ouders van kinderen met selectief mutisme met elkaar in contact brengen en ervaringen te delen. 
- Het landelijk bekender maken van selectief mutisme.
- Ouders informeren over mogelijke behandelingen en behandelaren van selectief mutisme.

Marathon
Er is geld nodig om deze doelen te behalen. Denk bijvoorbeeld aan:
- Kosten voor het organiseren van ontmoetingsdagen voor lotgenoten om kennis en ervaringen uit te wisselen om met deze zeer beperkende angst om te gaan;
- Kosten voor informatiemateriaal;
- Kosten voor informatiebijeenkomsten.

De stichting kan financiele hulp goed gebruiken en daarom loop ik de marathon van Rotterdam om geld in te zamelen voor deze belangrijke stichting.

Meer informatie over de stichting selectief mutisme is te vinden op hun website: https://www.selectiefmutisme.nl/