Vaak als je je hoofd niet boven het maaiveld durft uit te steken, gebeurt er ook niet zoveel.

Veranderen de uren in dagen, en de dagen in weken, en de weken weer in maanden. En voor je het weet liggen er in augustus weer pepernoten in de schappen.

Als je wilt dat er iets verandert, zul je dus zo nu en dan je hoofd boven dat maaiveld moeten uitsteken.. en dat is voor mij niets nieuws. Dat heb ik vaker gedaan, en dat zal ik altijd blijven doen.
En nu ook weer. Heel ver! En heel hoog steekt mijn hoofd uit boven het maaiveld. 

Drie jaar geleden ben ik begonnen met het schrijven van verhalen. Met een rode draad van mijn eigen leven er doorheen geweven. Gedaan voor mezelf, maar ook zeker, en dat blijkt uit heel veel reacties, voor anderen.

Mijn droom is om deze verhalen in een echt boek te krijgen. Zo’n A5 model, crème wit papier, ingebonden met draad, niet gelijmd. hardcover.

Ik wil ze in eigen beheer gaan uitgeven, zodat ze gelezen worden door mensen die zichzelf in mijn verhalen herkennen.
Om de eenzaamheid van een depressie weg te nemen.
Om die vreselijke taboe te doorbreken. Omdat ik geloof in delen.
En, om dan eindelijk toch bij Matthijs van Nieuwkerk uitgenodigd te worden 

Ik heb €2000 nodig zodat ze hopelijk bij diegene terecht komen die het nodig hebben. Ik geloof niet in toeval en dat alles met een reden gebeurt. Ook deze hulpvraag gaat wat in beweging zetten. Daar ben ik van overtuigd. 

Mijn vraag is: Willen jullie mij helpen? Ik ga alles terugbetalen aan jullie zodra mijn boek in de winkels ligt. Voor nu wil ik er niets mee verdienen. Alleen maar mijn verhalen delen. Meer is het niet...