Mijn vader. 
Mijn naam is Maxime, ik ben zijn dochter. Met deze inzamelingsactie hoop ik zijn laatste wensen in vervulling te laten gaan. Namelijk op reis, dingen doen waarvan je altijd roept : "ooit ga ik ...".

Nooit hadden wij zo snel aan zien komen dat dát "ooit" nu al zou zijn. 

Zoveel mogelijk nog zien van de wereld samen met mijn moeder, naar een concert kunnen van de Eagles. Met zijn kleinkinderen nog avonturen beleven. Tijd doorbrengen met elkaar. Nu het nog kan, nu hij nog leeft en bij ons is. Nu hij lichamelijk met hulp van mijn moeder en ons nog iets kán gaan doen. 

Zoals bij velen in Nederland en andere delen van de wereld is financieel een probleem. Mijn vader werkt vanwege zijn gezondheid al een x aantal jaar niet meer. Mijn moeder heeft zware astma en de zorg voor mijn vader. Mijn hulpvraag aan jullie : als iedereen die dit leest €1,- zou doneren, meer mag natuurlijk altijd. Dan hoop ik voordat zijn tijd om is hem te kunnen helplen zijn wensen te vervullen.

Alle kleine beetjes helpen, is wat ze toch altijd zeggen? Ik spaar natuurlijk ook mee. Iedere euro die ik kan missen zal ik ook doneren.

Kees, vandaag de dag 65 jaar, 6 maanden en 12 dagen. 

Zijn gezondheidsverhaal begon in augustus 2008, hij werd ziek. Al snel werd er een diagnose gesteld cyste nieren. Net als zijn vader en broer. Met spoed zou er dialyse zou gaan volgen. En dit was zwaar en een enorme aanslag op zijn lichaam en leven. Tussen die dialyse in en de volgende stap zaten veel tegenslagen. Vele opnames in het ziekenhuis, stoma, prostaatkanker, en gescheurde darmen. Vele keren krabbelde hij er steeds weer bovenop, vastberaden om bij ons te willen blijven.

In juli 2013 kwam er zicht op 'Vanessa' dat is de naam die wij zijn donornier hebben gegeven. Vanessa gaf verademing, een beetje licht in de duisternis. Dit was eindelijk een oplossing waar hij wat mee kon. Leven. Op vakantie met het hele gezin zonder uitgeput te zijn. Genieten van alles wat er was. 

November 2020, bij controle van zijn prostaat om te kijken of dat de prostaatkanker echt weg zou blijven komt de volgen de harde klap. Uitgezaaide nierkanker. Wat door 'Vanessa' alleen behandeld kan worden met chemo pillen, want het allerbelangrijkst is dat de donornier haar werk kan blijven doen. De pillen konden de kanker niet meer genezen enkel laten stilstaan van de groei van de tumoren. Er was altijd een kans dat op den duur mijn vader resistent zou worden voor de werking van die pillen. 

Elke 3 maanden scans, controles van bloed etc moesten alles in de gaten houden. Door in mei van dit jaar een foute CT scan te maken van alleen zijn buikgedeelte en niet de borstkas hebben ze niet in de gaten gehad dat het ernstig is uitgezaaid en de pillen niet meer werken. Hier kwamen ze afgelopen 27 juni 2022 achter. En toen was het te laat.  3-6 maanden is wat er door de doktoren gezegd word. 

Met andere medicatie probeert mijn vader nu nog te zoeken naar tijd, tijd die hij extra kan krijgen. Maar dan hebben we het over weken en helaas geen maanden/jaren. 

Wij, ik, mijn vader, mijn moeder, iedereen in onze familie zijn jullie dankbaar voor het lezen van dit verhaal. Voor het hopelijk doneren van dat kleine beetje, en zo mijn vader te kunnen helpen. 

Wanneer mijn vader komt te overlijden en er geld over is zal dit gedoneerd worden aan een goed doel naar keuze van mijn vader.