Steun voor Minck

Hallo, Wij zijn Indy en Senna. Wij zijn de grote zus en broer van Minck.
Minck heeft de ziekte osteogenesis imperfecta, beter bekend als de brozebottenziekte. Door deze aandoening maakt zijn lichaam te weinig botkalk aan, waardoor zijn botten extreem kwetsbaar zijn.

Minck is nu 12 jaar oud en heeft al 38 botbreuken gehad. Het aantal botscheurtjes zijn we inmiddels kwijtgeraakt. Ik kan me nog goed herinneren dat we hem de eerste week na zijn geboorte niet eens mochten zien. Hij was zó klein, zo groot als een Baby Born.

Zijn eerste breuk vergeet ik nooit meer. Mijn moeder zat met hem op de bank. Ze wilde z’n mouwtje goed doen en ineens hoorden ze een harde krak, gevolgd door hartverscheurend gekrijs. Niet veel later had hij zelfs een dubbele beenbreuk en omdat hij zo jong was kon hij niet in het gips en lag hij met alleen pijnstillers in bed.

De eerste zes jaar waren het zwaarst. We zaten ieder jaar minstens de helft van de tijd in het ziekenhuis. Soms leek het alsof bij elke verkeerde beweging weer iets brak.

Een moment dat me altijd bij zal blijven, is die keer in Griekenland. We waren aan het stoeien en ik rende achter hem aan. Hij wachelde de hoek om, maar de trap bleek dichterbij dan we dachten. Hij viel voorover en rolde voorover van de trap af. Hij maakte geen geluid. Heel even dacht ik dat het voorbij was… Totdat het bekende gekrijs kwam. Het wonderlijke was dat hij toen niets had gebroken.

Na bijna twee jaar zonder breuken ging het toch weer mis. Hij viel ongelukkig van een stoel. Omdat de val zo plotseling was, kon hij zijn spieren niet aanspannen. Het gevolg was dat zijn rechter onderbeen helemaal krom stond en zijn linker bovenbeen lelijk gebroken was, ook van zijn elleboog was weinig over.

We belden meteen de ambulance, die gelukkig snel ter plaatse was. Na het spalken van zijn benen moest er een plan worden gemaakt om hem naar beneden te krijgen. Tillen wilde hij absoluut niet van de pijn. Er bleef nog maar 1 optie over: de brandweer. Op 1 van de foto’s zie je hoe hij uit het raam wordt getakeld. Voor ons was dit de eerste keer dat dit moest gebeuren. Na twee jaar zonder breuken kwam deze klap extra hard binnen.

Hij werd naar het Sophia Kinderziekenhuis gebracht voor een operatie, maar daar durfden ze de complexe ingreep niet aan. We werden naar huis gestuurd om te wachten op het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht. 5 dagen lag hij thuis met heel veel pijn, totdat hij met de ambulance naar Utrecht werd gebracht.

Daar heeft hij acht uur lang onder het mes gelegen. Drie operaties die normaal apart worden uitgevoerd, zijn in 1 keer gedaan. In zijn benen zitten nu pinnen die ervoor zorgen dat alles recht groeit en toekomstige breuken mooier breken. Zijn elleboog is met draden en een plaat weer aan elkaar gezet.

De pijn was onbeschrijfelijk. Maar nog zwaarder was wat er mentaal gebeurde. Hij was boos. Hij wilde niet meer verder. Hij zag het nut niet meer van blijven vechten als het toch steeds weer gebeurt. Voor ons als gezin was dit hartverscheurend. Je eigen kind, je eigen broertje, zo zien worstelen… dat breekt je van binnen.

We hebben besloten professionele hulp te zoeken om hem hier mentaal doorheen te helpen. Maar we weten ook dat hij al vier jaar droomt van een game-pc. Wij weten zeker dat hij hier heel blij mee gaat zijn.

Een goede game-pc is helaas niet goedkoop. Daarom vragen wij jullie hulp.

Ons doel is €1200. Hiermee willen we z’n game pc kopen. Alles wat extra wordt opgehaald, zal worden gebruikt voor toekomstige medische kosten.

Willen jullie Minck helpen om weer iets lichts te zien in een zware periode?

Dank jullie wel voor iedere bijdrage, groot of klein.

Liefs,

Indy en Senna❤️