In Gooise Meren speelt zich op dit moment een hartverscheurende situatie af. Een alleenstaande moeder met drie minderjarige kinderen, waaronder een jong kind met autisme, dreigt haar woning te verliezen. De 41-jarige S woont al vijftien jaar in Bussum. Ze huurt het huis van woningcorporatie Dudok Wonen.
"In plaats van dat Dudok Wonen als verhuurder een andere woning aanbiedt of aanpassingen verricht aan de huidige woning, heeft ze een rechtszaak aangespannen tegen de huurder. Per 9 juni staat het gezin op straat", zegt de oudere zus van de bewoonster.
In december 2024 oordeelde de rechter dat het gezin de woning moet verlaten, ondanks de kwetsbare situatie waarin zij verkeren. Daarbij werd gesteld dat de gemeente een urgentie moest toekennen om te voorkomen dat het gezin dakloos zou raken. In november 2024 had S al een aanvraag voor urgentie ingediend. "Tot ieders verbijstering werd deze in februari 2025 afgewezen. Ondanks de duidelijke noodsituatie vond de gemeente de urgentie niet zwaarwegend genoeg." De bezwaarprocedure op de afwijzing loopt nog steeds.
S wordt uit haar sociale huurwoning gezet vanwege overlast, en vervolgens wordt ze door Wmo-medewerkers van de gemeente en Dudok Wonen continu gewezen op haar eigen verantwoordelijkheid. "Zij moet zelf bedenken waar zij met haar drie kinderen naartoe kan zodra de huisuitzetting plaatsvindt. Telkens komt de vraag of familie haar tijdelijk in huis kan nemen, maar zijn we dan niet bezig met het verleggen van het probleem? Moeten naasten, omliggende gemeenten of inwoners straks het overlastprobleem opvangen?" S ervaart geen samenwerking of begeleiding, enkel een voortdurende vingerwijzing. Ze vraagt zich af: ben ik slachtoffer van dit systeem, of word ik als veroorzaker behandeld? Eén ding is zeker: zij heeft hier niet voor gekozen.
"Deze moeder staat dag en nacht klaar voor haar kinderen, van wie één met een extra zorgbehoefte. Zij verdient steun en géén veroordeling. De kinderen horen niet het slachtoffer te worden van een falend systeem. Dit gezin heeft recht op een veilige woonplek. Daarom laten we onze stem horen en willen we ervoor zorgen dat zij niet tussen wal en schip vallen. Wij staan machteloos als familie", gaat de zus verder. "De jongste zoon van 5 jaar heeft autisme en functioneert, volgens onderzoek, op het niveau van een kind van 13 maanden. Hij kan niet praten en is daardoor niet in staat zijn geluiden te reguleren. Hij weet niet wat hij doet en kan daar zelf niets aan doen."
De situatie is complex. Door de zorgbehoefte van het jongste kind is er spanning ontstaan in de buurt. Niet alle buren ervaren het gedrag van het kind als gemakkelijk. Een van de buren heeft meermaals zorgen geuit over geluidsoverlast, wat heeft bijgedragen aan de escalatie van de situatie. Dit is ook doorgegeven aan de woningcorporatie. "Dudok Wonen heeft de gehorige woning bezocht. Maar ze konden het geluidsprobleem niet oplossen en uiteindelijk spanden ze een rechtszaak aan tegen mijn zusje. En nu moet ze eruit. Die uitspraak kwam in december 2024."
Wat doet dit met je zusje? "Mijn zusje zit er helemaal doorheen. Haar kinderen zitten in hun examenjaar, maar de thuissituatie is zo gespannen en onstabiel dat het voor hen nauwelijks mogelijk is zich op school te concentreren. Ze proberen het wel, maar het zal waarschijnlijk met hakken over de sloot worden. Dit is geen omgeving om in te leren of tot rust te komen. Als familie nemen wij zelf het initiatief om in gesprek te gaan met alle betrokken partijen: de gemeente, woningcorporatie en hulpinstanties. We blijven aandringen, bellen en organiseren gesprekken met onder anderen de wethouder. Maar vanuit hen komt weinig daadwerkelijke hulp. Er wordt steeds gezegd dat het druk is, en dat er ‘op de achtergrond veel gebeurt’. Maar feitelijk gebeurt er helemaal niets."
Tot op heden is de situatie onveranderd: het gezin leeft nog steeds in angst en onzekerheid en de datum van uithuiszetting komt steeds dichterbij."We doen dit voor onze zus en voor haar drie kinderen die recht hebben op rust, veiligheid en stabiliteit. Het is onvoorstelbaar dat er in een welvarende gemeente als Gooise Meren geen plek is voor een gezin dat al vijftien jaar in dezelfde buurt woont, en dat simpelweg ondersteuning nodig heeft. Dit is niet alleen een juridische kwestie, maar vooral een menselijke. En daar wordt nu compleet aan voorbijgegaan", zegt de zus, ook namens haar familie.