Er zijn situaties waarin medische zorg geen traject meer is, maar een noodzaak.

Dit is zo’n situatie.

Bij mij is vastgesteld dat meerdere vitale organen niet langer functioneren zoals nodig is om te blijven leven. De enige behandeling die rest, is een multiviscerale transplantatie. Zonder deze ingreep is voortzetting van leven niet mogelijk.

Deze conclusie is niet lichtvaardig genomen. Na langdurige medische opvolging en specialistisch onderzoek hebben artsen vastgesteld dat verdere alternatieven ontbreken. De transplantatie is geen verbetering, maar een voorwaarde om tijd te krijgen.

Het dagelijks leven staat volledig in het teken van medische afhankelijkheid. Grenzen worden niet bepaald door plannen of wensen, maar door wat lichamelijk nog haalbaar is. Onzekerheid is constant aanwezig, en tijd is een factor geworden waarmee rekening moet worden gehouden.

Een multiviscerale transplantatie brengt een langdurig en ingrijpend traject met zich mee. Voorbereiding, ziekenhuisopnames, intensieve nazorg, blijvende medicatie en herstel maken dit tot een proces met grote impact, op elk vlak.

Dit is geen verhaal, geen oproep, geen overdrijving.

Het is de feitelijke situatie zoals die nu bestaat.