Op mijn turbulente leven heb ik al een beetje teveel tegenslagen gekend. Maar heb ik gelukkig wel geleerd dat als je de voordeur niet kan openen er altijd achterdeuren bestaan. 

Even een verhaal kort proberen maken.

Op mijn 17de werd ik tienermama. Natuurlijk nog jong maar heb hier ook echt geen spijt van. Op mijn 18de nog eens zwanger. Van men zorgen meisje die 1maand op neonatologie heeft doorgebracht. 

Daarna kwam er nog een 3de. 

Met alle 3 de kinderen leven is geweldig en ze zijn eigenlijk echt mijn alles. 

In 2016 kreeg ik te horen dat ik baarmoederhalskanker had. 

In 2016 ging de relatie ook niet meer. Waardoor ik echt alles wou opgeven en een tijd in het ziekenhuis heb doorgebracht. Toen ik eindelijk iets kon huren was het echt een huis dat niet goed was. Het regende binnen, er was geen keuken enz.. 

Na 3jaar goed te proberen sparen en de steun van het Vlaams woningfonds heb ik toch iets kunnen kopen. 

Maar natuurlijk was dat een woning met heel veel werk! Maar oké! We mogen niet opgeven en we moeten er proberen het beste van te maken. 

Opeens kwam er iemand die me ging helpen met de verbouwingen. Een klusjesman.. maar natuurlijk niemand kan alles. Die deed zijn best en ik maar betalen. Tot mijn rekening op was. 

Nu zit ik dus in een huis met 3 kinderen waar eigenlijk nog in elke kamer werk is. Bv in de badkamer nog geen douche. We hebben wel een bad waar we ons kunnen wassen. Maar geen chauffage in de badkamer. Dus wel koud! Ook hebben we geen trap voor naar de zolder te gaan. Want ze hebben blijkbaar verkeerd gemeten 🤷 zo kan ik eigenlijk nog wel een boek verder schrijven over wat er nog allemaal moet gebeuren..

Maar toen op 28 mei sloeg het noodlot toe.. men mama ging dood! 

We hadden een speciale band. Eerder een band gelijk 2 magneten we wouden elkaar maar we wisten niet hoe. Ik ben vroeger ook opgegroeid in een pleeggezin. Maar natuurlijk kwam alles terug naar boven van vroeger. Waardoor ik eigenlijk echt vast zit in men leven. Zelf had ze niks dus de erfenis verworpen voor mij en de kinderen. 

Maar uiteindelijk wel de rekening gekregen voor de begrafenis. Ook als ik haar graf zie dan denk ik ik wil er echt een plek van maken maar ik zie financiël in elke opzichten geen mogelijkheid of ruimte om ergens aan te beginnen. Nu is het echt overleven.

Men zoon zou bv heel graag als hobby voetballen. Ik kan het helaas echt niet betalen! En dat breekt echt mijn hart. 

Ik wil hun vanalles geven en bieden maar extraatjes zitten er niet in. 

Iedereen die maar een klein beetje kan helpen ben ik echt zo dankbaar 🥰