Lieve mensen,
Via deze weg wil ik een oproep doen voor het volgende.Na 8 jaar in onzekerheid te hebben geleefd en samen met mijn zoontje de afgelopen 4 jaar dakloos en thuisloos te zijn geweest. hebben wij eindelijk geweldig nieuws gekregen: we hebben een woning toegewezen gekregen!Op 23 juni krijgen wij de sleutel van onze eerste woning. We zijn ontzettend dankbaar, maar staan ook voor een grote uitdaging. Het huis is leeg en ik beschik helaas niet over de financiële middelen om de noodzakelijke basisvoorzieningen aan te schaffen. Om van dit huis een echt thuis te maken, hebben we wel de start nodig.Daarom is mijn lieve vriendinnetje deze crowdfunding gestart met als doel voor 23 juni €3500 op te halen. Iedere bijdrage, groot of klein, brengt ons dichter bij een veilige, warme en stabiele plek waar mijn zoontje en ik eindelijk kunnen beginnen aan een nieuw en beter hoofdstuk van ons tweetjes. Kun je ons helpen of dit bericht delen? Dat zouden wij enorm waarderen.dank je wel alvast voor de lieve steun en gebeden.
in het kort het verhaal achter de vraag: met 20 jaar is mijn voormalige woning voor sloop op gegeven ik kreeg toen een jongere woning torgewezen waar ik tijdelijk kon verblijven tot mijn bevalling. Er werd mij beloofd dat ik sociale hulp zou krijgen van uit de gemeente mijn kleine en ik verder zouden komen. Eenmaal bevallen en na 3 maanden moest ik mijn studio verlaten want het was niet voor moeders met kinderen maar studenten. Ik stond op straat en klopte aan bij verschillende instanties maar stond op een wachtlijst. Dus ik kon voorlopig bij mijn moeder terecht. Die woont in een 55+ woning waar dus geen inwonende kinderen mogen wonen. Dit hebben we 2 jaar volgehouden. Tot de buren een melding hebben gemaakt en mijn moeder een officiele waarschuwing kreeg dat ik weg moest. Zo stond ik weer op straat. Meerdere urgenties aangevraagd allen zijn afgewezen. Ik stond nog steeds op de wachtlijst voor een moeder kind woning. Intussen sliepen mijn kind in verschillende hotels en ging ik ook nog naar school en werkte er naast zodat ik dit alles kon blijven bekostigen. Hierdoor is er nooit extra ruimte gekomen om te kunnen sparen. De wachtlijst bleef en met mijn zoontje zijn 3e verjaardag kreeg ik dan eindelijk antwoord sorry mevrouw maar buiten huisvesting heeft u geen problemen dus we kunnen u niet helpen. Met dit probleem zonder oplossing zat ik dus nog steeds vast. Ik verbleef met mijn kind de afgelopen 8 jaar bij verschillende vrienden en familir en geen hulp van sociale maatschappelijk werkers. Het bleef bij probleem uitleggen en als uitkomst sorry mevrouw maar huisvesting is uw enige probleem blijf reageren. Ik heb brieven geschreven bezwaren geschreven, maar alles liep op niets uit. Tot afgelopen mei eindelijk na dagelijks elke dag stipt 20:00 uur reageren werd ik 1e voor de woning. We zijn zo blij maar ik maak mij zorgen want we hebben naast kleding helemaal niets. En sparen de afgelopen jaren lukte ook niet. Ja ik heb onwijs veel vragen maar voor nu zijn mijn zoon en ik vooral dankbaar dat er licht inzicht is in onze duidterste periode en mijn kind eindelijk in de 8 jaar dat hij leeft tot rust mag komen en voor het eerst zijn eigen bed mag hebben.
bedankt voor het volledig lezen van ons verhaal.