Veel ouders en jeugdigen zijn gedupeerd geraakt wanneer zij te maken hebben met jeugdzorg omdat er binnen de casus zaken niet goed zijn verlopen en er amper tot niets wordt gedaan met de gevolgen welke vaak tot extra emotionele schade hebben geleid, laat staan dat er enige vorm van reflectie is. Dit kunnen erg bedroevende en shockerende zaken betreffen. Ouders voelen zich erg alleen staan, voelen zich niet serieus genomen en gehoord en is er duidelijk sprake van machtsverschil en is het vechten tegen een organisatie. Ook komt het vaak voor dat ouders in het geheel de energie niet meer hebben een strijd aan te kunnen gaan en daarom doen ze het niet, terwijl het juist zo belangrijk is dat er mensen opstaan tegen het onrecht. De gemaakte fouten hebben op deze manier voor de medewerker binnen de jeugdzorg geen nadelige gevolgen en zal er binnen het beleid nimmer iets op een positieve manier gaan veranderen.

Als ervaringsdeskundige, mediator, klachtenbemiddelaar en vertrouwenspersoon met voldoende expertise binnen de jeugdzorg sta ik deze ouders heel graag bij en zie ik dat er door mijn betrokkenheid zaken vaak anders gaan. Ouders die het zo hard nodig hebben, voelen zich omdat ik erbij ben betrokken niet langer er alleen in staan en zich gesteund. Vaak houdt dat hun ‘het hoofd boven water’.

Ik kan niet van de mensen verwachten aangezien ik vanuit mijn eigen bedrijf werk volledige tarieven gaan betalen. Daarvoor zijn het ook vaak te langdurige zaken. Toch is er duidelijke noodzaak deze ouders te helpen. Wat zou het mooi zijn als er mensen zijn die hiervan het nut zien, financieel willen en kunnen supporten zodat ik door zoveel mogelijk mijn tijd en energie hieraan te besteden dit kan blijven doen.