Afgelopen jaar heb ik erg lopen vechten met het verdriet van het missen van me dierbare om me heen. mijn vader die uit het niets op 53 jarige leeftijd longkanker kreeg met uitzaaien naar ruggemerg, zo uit het niets een hard werkende man die aan het hoofd stond van een supermarkt keten, in een half jaar niks meer van over was, ik was hier toen nog maar 19/20 jaar ik had zelf me hele leven al in ziekenhuizen door gebracht, 17 heupoperaties, 8 maag operaties en als laatste nog een hersen infarct, zijn kracht was mijn alles elke minnuut die hij wel kon vinden kwam hij bij me langs in het ziekenhuis. Een paar jaar later werd het 2006 en toen werd me moeder ernstig ziek, uit eindelijk naar de dokter geweest en eigenlijk was het feest waar voor ik langs kwam en al bijna weer terug was in het noorden ik dezelfde trein terug kon want het niet werd erger de kaarsen vielen uit, ook toen kregen we te horen dat me moeder leverkanker had gekregen en uitzaaiingen uit de borsten en nooit wat gevoeld, dit ziekte veld heeft niet langer mogen duren dan twee weeken en zes dagen, dan kom je naar den haag voor een feest en ruim drie week later is je moeder er ook niet meer en sta je er helemaal alleen voor, alleen in die grote wereld en das pittig, ik zal ze altijd dankbaar zijn voor de kracht liefde en steun die ze mij gegeven hadden maar de kaarsen waren uit gewaait in eens geen vader en moeder meer en ik had het ook al niet echt makkelijk in mijn levens jaren, ik vocht tegen osteoprose en dan moet je elke opreatie die volgde in eens doen zonder hun, ik heb dit jaren kunnen weg drukken uit me leven maar helaas ben ik nu 45 en zit ik er door heen. paar weken geleden werd ik uit gedaagd om mee te doen aan de Alpe d'Huzes en dat de meeste mensen daar hun troost en hun verdriet kwaijt konden en ik zie dit als enige optie om een deel te vergeven.
opgeven is geen optie en de laatste dagen ben ik naar de arts geweest en zijn er testen gedaan en onderzoeken en heb ik het groene licht gekregen om mee te mogen doen lichamelijk. alleen ben ik nu opzoek naar helpers die me ondersteunen. eerst naar de inschrijving voor 13 oktober 2024 en daar na om een mooi bod op te halen voor KWF voor onderzoeken, want alle verhalen om me heen maken me kapot en niks doen is geen optie daarom doe ik mee. en vraag ik u om steun.... elk bedrag wordt over gemaakt naar de steunpagina van opgeven is geen optie die ik bij inschrijving kan krijgen. en hoop ik dat we dit komend jaar over de 20.000.00 miljoen kunnen gaan alks je dit filmpje kijkt en je luisterd naar het duzes lied dan wil je niet anders dan helpen denk ik.