Op naar herstel!

Hallo lieve Lezers/vrienden/bekenden,

Tot zo’n 7 jaar geleden was ik een vrouw die midden in het leven stond. Een leuk huis in Oostenrijk gekocht en begonnen met verhuur van kamers en appartementen en dit alles in een prachtige omgeving. Het waren zeer drukke tijden met werk weken van wel 90 uur maar dat had ik er graag voor over.

Regelmatig geopereerd aan knie of enkelgewricht met niet altijd de beste resultaten maar goed ik deed het er maar mee. Sporten had ik zo wie zo geen tijd voor. Voetbal 17 jaar en squash 5 jaar zijn voor mij altijd een uitlaatklep geweest voorheen naast mijn werk en drukke sociale leven.

De medische molen

Naar aanleiding van de aanhoudende klachten is er een scan gemaakt en volgde consulten bij diverse traumatologe, reumatologe en orthopeten. Zij diagnosticeerden mij met hele zware vorm van arthrose waardoor mijn kraakbeen aangetast is.

Gek gezegd zorgt dat ervoor dat momenteel in mijn knie en spronggewricht enkel/voet de komplete botkonstruktie uit elkaar valt.

Momenteel heb ik al een deel knieprothese en in mijn spronggewricht zitten schroeven en platen. Daarnaast ben ik bewust in één jaar 28 kilo afgevallen (zelf zonder operatie) en dit alles om ervoor te zorgen dat het teveel aan gewicht niet te veel van mijn botten vraagt. In november stond hiervoor nog een operatie gepland om het laatste overtollige aan huid weg te laten halen echter is deze nu moeten verschuiven naar een later tijdstip.

De artrose operaties zijn in 2009 begon en tot 2021 ben ik elk jaar 1 keer geopereerd geweest aan deze klachten. In Eindhoven, Tilburg, Breda, Amsterdam, Innsbruck.

Artrose beinvloedt het dagelijks functioneren aanzienlijk. Als gevolg van pijn, stijfheid, verminderde kracht en afname van de fijne motoriek wordt het uitvoeren van zelfzorgactiviteiten lastiger. Hierdoor wordt ik steeds meer afhankelijker van gezondheidszorgvoorzieningen.

Langdurig aanhoudende klachten met enorm veel pijn. En lange revalidatietrajecten en therapieën.,

Mijn leven nu

Ik werk wat minder maar nogsteeds 45 uur in de week.  Ben niet bang om te werken maar de pijn beperkt mij in mijn dagelijks leven!  Werken lukt, echter vraagt het enorm veel energie aangezien ik dagelijk door een pijngrens moet lopen ook zit er enorm veel vocht in knie en spronggewricht wat de bewegelijkheid beperkt. Ik heb geleerd om te leven met mijn beperkingen en het proberen te accepteren. Ik ben blij met wat allemaal wél lukt en waar ik nu sta. Maar om eerlijk te zijn, doet het mij verdriet en pijn als ik om mij heen kijk, naar het leven van ‘gezonde’ vijftiger. Vind mezelf toch nog te jong.

Kliniek  Innsbruck geeft hoop.

Tijdens de speurtocht naar andere therapieën ben ik in contact gekomen met een arts in Innsbruck universiteits ziekenhuis, Hij is gespecialiseerd in het behandelen van patiënten met Artrose. Ik heb een consult aangevraagd met hem om te kijken of een second opinion hetzelfde restultaat zou geven.

Daar werd de schrik nog groter als gedacht. Mij werd duidelijk medegedeeld dat wanneer ik me niet heel snel laat opereren het gevolg zal zijn dat ik mijn voet niet kan behouden. De onstekingen tasten de gezonde delen aan waardoor er straks niks meer aan te doen is.

De bedoeling is nu dat alle oude platen en schroeven eruit genomen worden en dat ervan uit de onderkant van mijn voet een schroef gaat naar mijn scheenbeen. Daarnaast komt er aan de voor en achterkant van mijn enkel een plaat in en zal alles bevestigd moeten worden met nieuwe schroeven (duur operatie 5 uur) daarnaast zal ik een nieuwe knieprothese moeten maar dan een volledige aangezien de arthrose langs de deelprothese groeit waardoor ik niet meer mijn knie kan buigen of volledig strekken. 

Pfff denk je dan wat komt er weer op me af.. Het is niet alleen de operaties maar ook de nazorg en dat is het moeilijke verhaal. Net als jullie heb ik ook te maken gehad met corona maatregelen die hier zo erg waren ivm dat ik in een toerismegebied woon waardoor we 8 maanden niet hebben kunnen werken. Er was ook echt geen werk te krijgen. Wat inhoud dat je in de noodstand komt. Nou dat is geen vetpot! Maar ik wil natuurlijk op mijn 50ste wel kunnen blijven werken maar dan zullen deze operaties wel door moeten gaan.

Behandelplan

Behandelplan op maat! De behandeling in het ziekenhuis van het spronggewricht duurt tien dagen en van kniegewricht 7 dagen. De kosten worden gelukkig overgenomen door de ziekenfonds.

Het probleem voor mij is nu dat er zorg zal moeten zijn wanneer ik weer naar huis kom.

Zowel voor mij als voor mijn lieve hond (Newfoundlander van 3). 

Aangezien ik maar alleen woon kan ik dit zelf zeker niet. De hond moet toch 3 keer per dag uitgelaten worden en ik heb zorg nodig met koken, huishouden enz. Aangezien ik de eerste 8 weken niets kan en alleen maar mag liggen en niet lopen. Doe ik dit wel en er zouden infecties komen kan ik alsnog mijn voet verliezen of stoot mijn lichaam de knieprothese af.

Maar je wilt natuurlijk niet spelen met je gezondheid. Soms moet je dan over je trotsheid heenstappen en om hulp durven te vragen. Niet makkelijk kan ik je zeggen.

De kosten voor dit alles zullen liggen om en nabij de zevenduizend euro voor 6 tot 8 weken hulp. De kosten zijn voor fysio (je krijgt maar 10 maal vergoed), huishoudelijke hulp 5 uur per dag x 6 of 7 dagen x 8 weken, iemand die de hond 3x per dag uitlaat, revalidatie.  De eerste 6 tot 8 weken mag ik niet lopen, niet belasten alleen maar zoveel mogelijk liggen. Dit is enorm veel geld en de zorgverzekering vergoedt dit niet. Maar nu kan ik eindelijk gericht gaan revalideren en hierna mijn leven weer verder oppakken! Dit wil ik graag en daarom deel ik mijn verhaal met jullie.

Het Universiteits ziekenhuis Innsbruck heeft een operatieplek voor mij gereserveerd op 19 november. Echter moet er veel geregeld worden. Vind het ook superspannend hoe kom je eruit! Hoe gaat het straks met lopen als je voet kompleet verstijft is geen idee.
Ik hoop enorm dat de behandeling mij mijn leven teruggeeft. Dat ik mij kan gaan richten op de toekomst en weer mijn gezonde zelf kan zijn! Een toekomst met een leuke baan en wellicht een leuke relatie in het verschied.

Nogmaals bedankt voor het lezen van mijn verhaal en geweldig als je mij wilt steunen en zo mijn kans op herstel mede mogelijk maakt.

Natuurlijk zou ik graag iets terug willen doen en heb het volgende bedacht.

Elke euro is welkom of het nu € 5,-- is of meer maar wil toch nog iets extras terug aanbieden.

Ik bied donateurs een verblijf in mijn huis aanbied voor max 2 pers.  een 3 daags verblijf bij een bedrag vanaf € 150,--  p.p. en 6 daags verblijf bij een bedrag vanaf € 400,-- p.p. zodat diegene een leuke vakantie kan hebben in Oostenrijk in Tirol.  Datum natuurlijk in overleg.

Ik woon daar natuurlijk zelf ook maar bied graag een slaapplaats aan met alle gemakken.

Het is een schitterende omgeving in zowel het zomerseizoen als winterseizoen.

Er zijn al lieve mensen vanuit Nederland die mij hebben aangeboden de dagen dat ik in het ziekenhuis ben om op mijn hond te passen dat brengt al wat rust.

Hier kun je kijken naar een soort gelijke operatie zodat je weet wat precies gedaan gaat worden:

you tube retrograde imnail for tibiotalcalcaneal fusion

you tube opendag tergooi operatie knieprothese

Alvast bedankt,  Simone