Hai lieve mensen,
Nooit gedacht dat ik dit zou doen. Maar het is belangrijk mijn verhaal te delen zodat zo min mogelijk mensen het ook overkomt. Via instagram heb ik iemand leren kennen, het ging toen erg slecht met me. Elke dag hielp hij me er bovenop. Maandenlang hadden we contact, het ging beter met me. Altijd hadden we het leuk. Ik was niet verliefd, maar hij leek een echte vriend in coronatijd. In februari begonnen de zielige verhalen. Ik geloofde het echt. Hij beloofde me terug te betalen. Hij liet zien hoeveel geld hij had. Dat was meer dan genoeg. Ik kon echt inloggen op professionele sites, kreeg professionele klantenservices aan de lijn. Geen rare gmailadressen of hotmail, nee ECHTE bedrijfssites, echte emailadressen. Maar toch bleek het fake. Het is zo professioneel tegenwoordig. Ik ben echt geen domme meid, had alles gecheckt zelfs op de afbeeldingen op google. Maar nee, het leek geen oplichting. Toch was het dat wel. Iemand heeft op enorme slinkse manier mijn goedheid en vertrouwen gebruikt en misbruikt. Ik wilde hem alleen helpen. Ik dacht dat ik daar goed aan deed. HOE STOM. In tijden van corona wordt gezegd liever en aardiger voor elkaar te zijn. Nou, dat heb ik geweten. Ik had het natuurlijk nooit moeten doen. Ik neem mijn verantwoordelijkheid en zal harder werken dan ooit, freelance extra werken om maar meer geld per maand opzij te kunnen zetten. Mensen die mij kennen, weten dat ik niet stom ben. Ik ben een slimme meid. Maar deze vlucht in techniek heb ik onderschat. Alles kan voortaan fake zijn. En in Nederland kunnen we niks. Ik werk zelf voor een gemeente jarenlang en ben bereid om me in te zetten voor het Europees parlement. De wetgeving MOET beter. De ICT beveiliging MOET beter. Europees gezien kunnen we niks. Europol, Interpol niks. Amerika niks. Rusland niks. Virussen en internetoplichting zijn het gevaar voor de toekomst. Hackers, aanvallen etc. Politie kan geen hooggeschoolde ICT-ers in dienst nemen omdat ze veel te weinig salaris kunnen bieden. Nee, alle knappe koppen die we ZO HARD nodig hebben in Nederland gaan naar commerciële bedrijven met een grote leasewagen onder de kont. Tja, iedereen kijkt naar zichzelf als je maar lekker verdient. Yep, je leeft naar wat je verdient.
Vandaag ben ik alle autobedrijven langs gegaan om mijn auto in te ruilen. Ik kan het me niet meer veroorloven. Mijn auto is veel te duur in vaste lasten, maar ik krijg bijna niks terug. Ik moet 1000 euro bijleggen maar dat heb ik niet. Ik wil een Twingo kopen, die zuinig is en weinig kost. Maar ik moet mijn kindjes veilig kunnen vervoeren. Ik ben niet zielig. Maar ik moet alles aangrijpen om te bezuinigen. En hopelijk met heel veel geluk en schietgebedjes kan ik proberen een extra lening te krijgen zodat het geld weer terugkomt. Dat van de erfenis was. Van mijn allerliefste vader, die ik elke dag zo ontzettend mis. De LIEFSTE man op de wereld. Ik wilde alleen maar iemand helpen op deze wereld. Hoe stom. Met man en macht is geprobeerd mij te overtuigen, zelfs via een andere man op instagram die mij ECHT OOK probeerde op te lichten. Het is bewust zo opgezet. Hij probeerde mij op te lichten via fake gmailadressen. Daar maakte ik mij zorgen over. Dat was wel de knapste man op aarde. Ik besloot de andere persoon te vragen om hulp en hij zei meteen dat het oplichterij was. Dat ik alleen officiële websites moest vertrouwen. Dat er niemand was zoals hij. En zo is gebeurd. Zo ben ik erin getrapt. Het zal mij nooit meer gebeuren.
Maar het zal me sterker maken. Ik ben ervan overtuigd. Ook al eet ik maanden wat minder. En moet ik echt heel goedkoop boodschappen doen voor mijn lieve 3 kindjes. Die klootzakken zullen branden in hel. En uiteindelijk overwin ik dit. Met hulp van anderen en door om hulp te vragen (wat ik zo moeilijk vind en nog nooit heb gedaan - ik dopte altijd mijn eigen boontjes ). Eindelijk die stomme coronakilo's eraf door minder eten, dat interesseert me niet. En een man? Die heb ik natuurlijk niet nodig. Maar uiteindelijk zullen er hele lieve mensen bestaan die zien hoe bijzonder ik ben. Mijn leven is nog niet voorbij. Ook al denk ik soms dat de oplossing heel snel in zicht kan zijn. Maar het trauma dat dan ontstaat is met geen geld te beschrijven voor mijn kinderen. Dus is dit een hele zware les, de zwaarste les in mijn leven sinds mijn lieve vader 10 jaar geleden is gestorven. Mijn vader, die mijn voorbeeld was. Mensen, hou je haaks. En trap er nooit in. Ik hoop dat ik hier verandering in kan brengen.