Beste lezers,

Ik ben Janette Cürnel ben 45 jaar oud.

Mijn werk was mijn hobby, namelijk vrachtwagenchauffeusse  ik werkte in de winkeldistributie. Ik had het zo naar mijn zin. Ik zag heel Nederland elk mooi klein dorpje waar maar een coop zat kwam ik. Ik genoot er zo van om zoveel mooie dingen en mensen te zien in Nederland. Maar toen kwam de klap voor mij. 9 jaar terug moest ik op een zaterdag ook werken sochtens heel vroeg ging mijn wekker.           Ik kon niet uit bed komen mijn rug deed verschrikkelijk veel pijn ik kon niet lopen helemaal niets. 

Naar de dokter gegaan doorverwezen naar het ziekenhuis. U kent het vast ziekenhuis in ziekenhuis uit. Het bekende kastje van de muur ook wel. Veel Foto's en scans zijn gemaakt. Bij een scan was was er volgens de dokter uit gekomen dat ik K. In mn rug had. Mijn  wereld storten in. Wij hebben kleine kinderen hoe moet ik dat doen wat moet ik allemaal. Dat was heel erg zwaar. Een week later na die uitslag werd ik gebeld door het ziekenhuis. Mevrouw we hebben uw scans nog een bekeken maar u heeft een hernia. Uh heb ik geen K. Nee mevrouw we hebben een fout gemaakt. Pfff er was licht aan het einde van de tunnel. Nou weer naar het ziekenhuis. Ik kreeg 3 prikken in mijn rug. Dat moest helpen zeiden ze. Die 3 prikken hebben helemaal niets gedaan. Ik bleef met de pijn lopen/kruipen. Weer naar het ziekenhuis. Ondertussen zat het uwv en mijn werkgever ook achter mij aan. Reïntegratie van mijn werkgever moest ik in zo ook van het uwv. Wat heel zwaar was.

De prikken hadden dus niets gedaan ik moest weer door de scan. Mijn uitslag was een versleten onderrug. Fysiotherpie hoer Fysiotherpie daar. Ik bleef dus lopen met de pijn. Ze konden mij niet helpen. 9 jaar lang 24/7 loop ik al met pijn. Vorige week vrijdag kon ik weer helemaal niets. Naar de dokter gegaan. Ik moest tramadol slikken tegen de pijn. (Ondertussen is er een brief naar het ziekenhuis gegaan) die tramadol hielp niets. Ik kreeg morfine tabletten. Die tabletten kreeg ik overal jeuk van en hielpen niet veel,ik kon nog niet bewegen. Ik kreeg zwaardere morfine die helpen wel iets maar kreeg last van mijn maag. Maagbeschermers erbij. Hielp niet. En blijf maar met de pijn lopen(moet dus nog zwaardere pillen hebben). Weer naar de dokter. Nu heb ik morfine pleisters en morfine tabletten. Die werken wel tegen de pijn. Ik kan lopen. Het is nu wachten op de opriep van het ziekenhuis dat ik weer door de scan kan. Ondertussen gaat mijn gezinsleven wel door. Maar ik kan niet even naar de winkel gaan om bijvoorbeeld brood te halen. Zo ver lopen kan ik niet. Fietsen lukt al helamaal niet. Ze hebben mij van het uwv 9 jaar geleden 100% afgekeurd daar ging mijn werk en mijn hobby. En mijn inkomsten. Ik zou heel graag een opvouwbare scootmobiel willen hebben dat ik zelf even naar de winkel kan om een brood te halen bijvoorbeeld. Of samen met mijn gezin een middagje naar een stad te kunnen gaan. Ik kan dit al 9 jaar niet. Ik hou dat niet vol met mijn rug (de pijn).

Wie zou mij kunnen of willen helpen dat ik niet meer zo afhankelijk ben van anderen. Dat het voor mij makkelijker word om boodschappen te halen. Zonder hulp van een ander. 

Ik heb op marktplaats gekeken naar opvouwbare scootmobielen ze zijn er 2de hands tot ongeveer 500 euro. Ik zou iedere donateur echt heel erg dankbaar zijn voor elke donatie. En hopelijk ben ik binnenkort mobieler dan ooit.

Alvast heel erg bedankt,

Met vriendelijke groet. Janette Cürnel