Dit verhaal is inmiddels alweer bijna 3 jaar oud, mocht je dit lezen. De updates zijn meer up to date!😉
Hallo lieve mensen,
Ik ben Nica en ik ben 20 jaar.
Ik worstel al een aantal jaren met mentale problemen, waaronder anorexia nervosa, een dysthyme stoornis en een vorm van ptss (zeggen ze) ik vind het (natuurlijk weer) niet erg genoeg. Ook heb ik al mijn hele leven autisme, bijna 1 jaar geleden heb ik dan ook deze stempel/diagnose gekregen. Door mijn autisme voel ik me al mijn hele leven anders dan anderen.
Ook is mijn zelfbeeld gekelderd na pesterijen op de basisschool en middelbare school. Ik durf onder andere hierdoor ook niet meer alleen over straat.
Ook heb ik al een aantal therapieën gevolgd, maar helaas niet helemaal met het gewenste resultaat. En met mijn autisme moet ik leren leven. Maar nu is het zo dat ik verder wil met mijn leven, en dit keer dus echt zonder opnames. Geen opnames meer voor mijn eetstoornis, geen crisisopnames meer en geen opname voor mijn autisme. Want ik ben er onderhand wel klaar mee, ik wil leven!!
Maar hoe ga ik het leven aan als ik het vaak zo verdomd moeilijk en eenzaam vind? Nou ik kwam laatst een hulphond tegen, en een paar weken daarna toevallig een therapiehond op de afdeling waar ik nu verblijf. En toen wist ik het, dit kan een oplossing/ondersteuning zijn voor mij, daarna hebben we het er goed over gehad in mijn zorgplan bespreking. Ook heb ik contact gehad met bultersmekke
Alleen helaas is een hulphonden traject rete duur. En ik houd eigenlijk niet van hulp vragen maar ik doe het nu toch. Zouden jullie een (kleine) bijdrage willen doen voor mijn toekomstige hulphondje?! Elke cent telt! Dus trommel iedereen op🥰
Alvast heel erg bedankt
Liefs, Nica