Hey, wat lief dat je de moeite neemt om dit te lezen!
Ik ben Michelle, ik ben momenteel 18 jaar. Ik kamp al vanaf jonge leeftijd met mentale problemen. Ik heb ASS (Autisme Spectrum Stoornis), PTSS, een angststoornis en een niet gediagnosticeerde eetstoornis. Periodes heb ik opgenomen gezeten in klinieken i.v.m. suïcidale gedachtes en acties. Gelukkig ben ik daar nu weg. Ik woon nu op een beschermdwonen woongroep in Delft. Mijn mentale gezondheid zit mij nog dagelijks in de weg. Ik zit al bijna 11 jaar in therapie en nog steeds zit er geen tot amper progressie in. Een tijdje geleden was ik na jaren weer begonnen met school, maar door mijn mentale gezondheid moest ik hier weer mee stoppen. Niets lijkt te lukken en ik zit echt een beetje aan het einde. Het enige wat me nu wel lukt is om van de drank en drugs af te blijven, ik ben herstellende verslaafde.
Door mijn mentale gezondheid ben ik heel beperkt in wat ik kan. Ik ben bang om naar buiten te gaan, bang om een herbeleving te krijgen in het openbaar. Toch probeer ik mezelf wel zoveel mogelijk uit te dagen. Ik werk nu 1 à 2 dagen in de week en dat is voor mij al een hele prestatie. Daarnaast ga ik nog 2 dagen in de week naar therapie. Ik volg DGT (Dialectische gedragstherapie), dit doe ik nu al iets meer dan een jaar, maar er zit weinig progressie in.
Ik droom er al jaren van een psychosociale hulphond te hebben, in de hoop dat die mij kan ondersteunen in het dagelijks leven, mij troost en steun kan bieden, maar mij ook kan helpen uit dissociatie en herbelevingen te komen.
Helaas leek dit altijd onmogelijk, omdat het niet vergoed wordt en ik en mijn ouders er geen geld voor hebben. Ik had de hoop in een normaal/beter leven opgegeven en zag alleen de dood nog als optie. Totdat iemand tegen mij zei dat ik ook een doneeractie kon starten, andere mensen om hulp kon vragen.
Dus bij deze mijn vraag of de mensen die het kunnen missen misschien een kleine bijdrage willen leveren zodat ik een hond kan opleiden tot hulphond.
Heel erg bedankt voor het lezen van mijn verhaal,
Heel veel liefs, Michelle