Dag iedereen,

Ik ben een alleenstaande papa van 3 flinke meiden.

Ik leef en werkte al vele jaren in functie een co-oudersschapsregeling.

Ik was vele jaren zelfs workaholic tijdens de kidsloze dagen.

Ik probeer via deze weg als een laatste hoop gehoord te worden aan de gewone mensen aangezien ik reeds 5 jaar aan het vechten ben tegen het systeem dat geheel frauduleus in elkaar steekt gezien mijn situatie. Elke instantie spreekt elkaar tegen en ik geraak geen stap vooruit.

Ik stopte in 2019 mijn bedrijf waarbij ik personeel tewerkstelde. Nadat ik het personeel aan een nieuwe job had geholpen, deed ik de boeken toe zonder schuldeisers. Deze stopzetting ging over naar een faling, gezien er 2 grotere klanten vanaf dat moment weigerden de nog openstaande schuld en borgen uit te betalen.

De reden van deze stopzetting en vooral het opgeven van mijn levenswerk, was een beslissing in functie van de oudste dochter. Mijn ex creërde na de breuk een afstand van meer dan 50km en ze deed alles wat onaanvaardbaar was en vooral was er geen enkele actie in het belang van onze dochter. De enige manier om tijd extra te kunnen krijgen met de dochter, was de afstand inkorten. Na een uitgebreid gesprek met de dochters, werd er beslist om het huis te verkopen, waar ik 5 jaar zelf aan had gewerkt, maar ook het bedrijf had geen toekomst aangezien het personeel een verhuis van het Waasland naar het Antwerpse niet zagen zitten. Dit begreep ik uiteraard.

Nadat alle stappen werden gezet, volgde de verhuis. Zo werd er dan via de jeugdrechtbank extra tijd toegekend voor de jongste dochter.

Ik starte 18 maanden later opnieuw het bedrijf op, weliswaar geheel allleen en zonder investeringskredieten. Ik moest terug starten van 0 en ik investeerde met alles wat er werd verdiend.Opnieuw werkte ik ifv  de dochters hun aanwezigheid thuis. Dwz dat er het ene weekend werd door gewerkt op zaterdag en ook op zondag.

De voorbije 18 maanden belande ik van de ene financiële situatie in de andere. Dit als gevolg van enkele ongekende schulden aan enerzijds KBC en anderzijds aan de sociale zekerheid. Deze bedragen verhoogden zich snel door gerechtskosten die peperduur zijn alsook advocaatkosten. Ik werkte als een beest om alles te kunnen recht zetten mij alle eigen financiële middelen die ik had.

Deze situatie hebben er toe geleid dat ik sinds 3 maanden ben achter geraakt met alle huidige financiële verplichtingen. Harder werken dan dat ik deed, is onmogelijk. Mijn lichaam ging dagelijks in het rood en kon nooit recupereren. 3 maanden lang streefde ik dagelijks, buiten het werk en het huishouden om, naar de enige mogelijke oplossing om zowel mijn nieuw bedrijf, maar ook prive te kunnen redden. Nu richte ik een eenmanszaak op en voormalig was er een bvba. Ik moest een goedkeuring vinden van een financiering van 35000€ bij een financiële instelling. Dit bedrag was de gehele redding van alles rond mijn prive en de zaak. Ik sta niet vermeld op de zwarte lijst, wel is er een melding van mijn persoonlijke naam op die faling van de voormalige bvba. Nergens kreeg ik van meer dan 30 aanvragen een goedkeuring, dit ondanks een positief financieël  plan en boekhoudkundige cijfers die meer dan goed waren voor dit boekjaar.

Vandaag ben ik op een punt geraakt, waar ik geheel met de rug tegen de muur sta, dankzij het systeem in België, de wagen en de bestelwagen zijn reeds opgehaald en de huisbaas dreigt er nu ook mee mij op straat te laten plaatsen via een gerechtsdeurwaarder. Ik kan niet anders dan de boeken opnieuw neerleggen, ondaks de voorbije 3 maanden dat we geknokt hebben hiervoor. Ik ben enige tijd persoonljk geheel gecrasht door deze aanhoudelijke situatie. Het systeem straft mij al jaren, ondanks mijn meer dan full-time inzet en zorgt er tevens voor dat de dochters hun papa die ze 5 jaar geleden hadden, onderweg zijn kwijtgespeeld en een oververmoeide papa voor in de plaats hebben gekregen.

Vandaag staan de saldo's bankroet, in het rood en het idee van officieël in failliessement te gaan, alweer, heeft mij als persoon klein gekregen.

Het systeem zal mij duidelijk niet helpen na 5 jaar knokken, integendeel. Het idee dat ik opnieuw zou moeten gaan waarbij het systeem mij verplicht op schuldbemiddeling te gaan, is teveel voor mij vandaag.

Ik wil mijn rechten na vijf jaar gestraft te worden en ik wil kunnen beginnen met een nieuwe lei. De enige redding is dat ik mschn kan gehoord worden door de bevolking, mensen zoals ik en mensen die de financiële ruimte hebben om mits het geloof in dit verhaal een kleine steunbetuiging zouden willen doen. Alle beetjes helpen en mijn doel is om er opnieuw voor te gaan, maar met een schone lei. Ik wil vechten om de dochters terug de papa te geven die ze verdienen en die jaren geldeden hadden. De vrolijke papa met een enorm hoog gehalte plagen en lachen in zich. Deze verdienen ze en snel.

Bedankt alvast aan iedereen die tijd stak in het lezen van mijn niet fijne situatie.

Groetjes.