Günaydın herkese,

Kabus dolu günler 20 Aralık 2023’te başladı.Hemşire olan eşim Selin, çalıştığı hastanesinde ameliyat olacaktı. Operasyon sırasında anestezi doktoru ameliyatta yoktu.Gelişen alerjik reaksiyon fark edilmediği için, hasta anaflaktik şoka girdi ve kalbi durdu.Kaç dakika oksijensiz kaldı bilmiyoruz…

Çünkü gerçekler hastane tarafından saklandı.
Başka bir hastanede Hipoksi ensefalopati beyin hasarı tanısı konuldu…Doktorlar; yutamaz, konuşamaz, yürüyemez, algılayamaz, göremez kısacası hiçbir motor becerisini yapamaz artık dediler. Bitkisel hayatta yaşar en iyi ihtimal, dediler.
Dünyam karardı…Pes etmedim, okudum, araştırdım, yapay zekayla konuştum 1 ay boyunca hastalık hakkında bilgi sahibi olmak için.Tedavi yöntemleri buldum.Eşim tedaviye cevap vermeye başladı.

ŞİMDİ Kİ HEDEFLERİM ŞUNLAR;2 tane bası yarası var.Ve ayaklarında maalesef 90 derecelik açı oluştu.Düz hale gelmiyor.
Ocak 2025 tarihine kadar yaralarını iyileştirip,Ayaklarını “baklofen pompası” tedavisiyle düz konuma getirip, Robotik cihazlarda yürümesini, hareket ettirmesini sağlamak.

Haziran 2025 tarihinde artık ayaklarının üzerinde durabilen, adım atabilen, bir kaç kelime söyleyebilen bir anne hayal ediyorum.Rehabilitasyon sürecine hastaneden ayrılıp evimizde devam etmek istiyorum.Kendi ihtiyaçlarını karşılayabileceği güne kadar mücadeleme devam edeceğim.

Saygılarımla;

Selin ve ben esi