Na een half jaar actie voeren, een eigen rolstoelbus is een feit!
Al een half jaar lang zijn vrienden van Ingeborg geld aan het verzamelen voor een eigen rolstoelbus. Haar beide benen zijn geamputeerd, de mogelijkheden zijn erg beperkt. We kunnen nu met gepaste trots melden dat een rolstoelbus is aangeschaft, een goede tweedehandse die voldoet aan de vereisten die noodzakelijk zijn. Langer wachten kon echt niet meer, deze doneeractie loopt wel door omdat er wel een restschuld is. Alle donateurs willen we enorm bedanken, al hopen we dat de teller nog wat verder oploopt. Ingeborg kan in ieder geval al gebruik maken van haar eigen aangepast vervoer, een beter medicijn kunnen we niet bedenken. Haar levensverhaal neemt bij deze een positieve wending, samen er even op uit kunnen trekken, even in een andere omgeving en weer wat vaker op bezoek kunnen gaan bij haar eigen vader!
Dit millennium begon voor Ingeborg Spanhaak goed. Als kerngezonde jonge vrouw, creatief en vol energie, stapt ze in het huwelijk met Arjan Biesterbosch (juli 2000). Een maand later wordt ze bruut geschept door een minderjarige en onverzekerde bromfietser, dit ongeluk overleeft ze ternauwernood. Met name haar rechterbeen baarde vanaf het begin grote zorgen, tot 2007 lopen op krukken, een rolstoel achter de hand voor als het wat minder ging. Een groot lichtpunt tijdens die periode was de komst (adoptie) van hun dochter Soraya, komend vanuit een door aardbeving getroffen Haïti. Ze lijdt aan Hypermobility, bij haar schieten ledematen nog weleens uit de kom, ze is beider trots.
Gedurende bovenstaande periode werd door Ingeborg steeds meer de rolstoel gebruikt door Zenuwdystrofie in haar rechterbeen, snel ingrijpen was op den duur noodzakelijk omdat de pijn echt niet meer te harden was, een bacterie werd gevonden in het bloed. Het been is in 2007, net iets onder de knie, afgezet (amputatie) en hoe raar het ook klinkt, dit was voor Ingeborg een hele grote opluchting.
Een periode van revalidatie, een Zip-prothese, 7 weken De Vogellanden. Betere tijden breken aan, weer zelfstandig lopen, op recreatief niveau tennissen, zelfs de moed om te gaan schaatsen en wandklimmen. Als vrouw van Arjan, moeder van Soraya, lacht het leven haar weer tegemoet en vormt ze een belangrijke spil binnen het gezin. Met een goede vriendin (lotgenoot) dubbelen bij rolstoeltennis, een 12e plaats bereiken van Nederland en met als hoogtepunt ook een 12e plaats bij het enkelspel.
Vanaf 2008 een baan aangeboden gekregen als Welzijnsmedewerker in een verzorgingstehuis (ze is gediplomeerd activiteitenbegeleidster) en daar heeft ze een aantal jaren met veel plezier gewerkt, tot ook daar het noodlot toesloeg en ze in 2012 binnenshuis aangereden werd door een scootmobiel. "Gelukkig" tegen het rechterbeen met de prothese. Na verloop van tijd traden er toch allerlei complicaties op, een veelheid aan Antibiotica-kuren en en een botontsteking zorgde in 2014 voor een vervolgoperatie, een amputatie tot boven de knie.
De littekens herstelden goed, maar er worden kleine wondjes ontdekt aan het "goede" linkerbeen en een dwangstand van de voet. Het gevolg is dat ook dit onderbeen wordt geamputeerd. In 2014 volgen meerdere ziekenhuisopnames, een zenuw in de knoop, Antibiotica-kuren, ziekenhuisbacterie en vooral heel veel pijn. Om u alle verdere details te besparen, nu zijn beide benen tot boven de knie geamputeerd. Steeds weer werd er een aanvang gemaakt om te revalideren, maar ook haar 50e levensjaar heeft ze door complicaties in het ziekenhuis moeten vieren.
Arjan, en ook hun dochter Soraya, doen er alles aan om Ingeborg dagelijks te ondersteunen, door de jaren heen was het vaak een kwestie van behelpen, weer aanpassen aan de nieuwe situatie, een ieders geduld en uithoudingsvermogen werd constant op de proef gesteld. Op gezette tijden professionele zorg in huis, de gemeente heeft een unit aan huis geplaatst (slaap- en badkamer), heel veel regelwerk en de nodige frustraties, grote zorgen richting de toekomst.
Op zich lijkt alles nu vrij stabiel, de mogelijkheden zijn voor Ingeborg en haar gezin wel drastisch gereduceerd. Ze vragen niet snel om hulp/bijstand en zijn door al die jaren heen wel gewend om "te moeten vechten". De tweedehands auto uit het verleden blijkt een miskoop te zijn, heel veel zorgen en onkosten op dit front, de auto is in korte tijd helemaal afgeschreven. Er is op dit moment geen geld voor aangepast vervoer, een ritje voor controle naar het ziekenhuis is haast een standaard uitje, laat staan dat ze samen ergens gezellig naartoe kunnen gaan. De wereld wordt steeds kleiner, de muren komen op Ingeborg af, man en dochter zijn op elkaar aangewezen als het gaat om enig vermaak buiten de deur.
Aangepast vervoer, een eigen rolstoelbus, zal uitkomst bieden en Ingeborg, en haar gezin, in staat stellen om samen weer iets te ondernemen. Een bezoekje kunnen brengen aan haar eigen vader staat hoog op haar verlanglijstje, zelf weer een winkel bezoeken of even over de markt. Geen zorgen meer hebben rondom het vervoer, thuis zal het altijd wel behelpen blijven, de mogelijkheden zijn nu eenmaal beperkt.
Vrienden hopen door Crowdfunding voldoende geld bijeen te brengen voor een volledig aangepaste rolstoelbus en na een half jaar actie voeren is inmiddels een tweedehands exemplaar aangekocht. Het steefbedrag was (en is) nog niet bereikt, maar ook op andere manieren is er een financiële bijdrage geleverd. Deze doneeractie loopt door om Ingeborg, en haar gezin, financieel te ontlasten, ze krijgen natuurlijk ook te maken met bijkomende kosten zoals brandstofverbruik, wegenbelasting, onderhoud etc, Nogmaals, we zijn elke donateur enorm dankbaar!
Zet uw hart open voor Ingeborg, mogen we ook rekenen op uw steun?