6 jaar geleden werden wij de trotse ouders van ons jongste meisje Ninthe. Al snel na haar geboorte bleek er iets niet goed te zijn. Ze was 3 maanden oud toen we de onderzoeksachtbaan in gingen. Haar diagnose Arthrogryposis Multiplex Congenita (AMC, spierziekte) in haar schouders, armen, handen, voeten en benen, daar moesten we mee leren leven, onze roze wolk werd even minder roze....een periode van therapieën brak aan. Ze volgde een behandelingsprogramma vanaf dat ze 18 maanden was, 2 hele dagen op een revalidatiecentrum. Zwaar voor haar en voor mij als mama. Toen ze 3 was kreeg ze een operatie waardoor ze wat meer bereik heeft gekregen met haar rechterarm. Wat zijn wij trots op haar en alle andere mensen buiten ons gezin die zo hard met haar hebben geoefend. Zonder die hulp was Ninthe niet waar ze nu is. Ninthe is een ontzettende vechter en een echte doorzetter. Ondanks haar beperking is het voor Ninthe mogelijk om een mooi en goed leven te leiden. Aangezien Ninthe de rest van haar leven rolstoel gebonden zal zijn, zijn wij ook genoodzaakt om ons in een rolstoelbus te verplaatsen. In onze huidige auto zit Ninthe in het midden omdat zij haar rechterbeen niet kan buigen waardoor ze nu met haar been tussen de voorstoelen zit. Ze is nu te groot geworden, nog even en ik pak haar voet in plaats van de pook. Wij willen als gezin graag met haar alle normale dingen blijven doen, op vakantie, naar verjaardagen of vriendinnetjes, dagjes uit.. noem maar op. We zijn op oriëntatie geweest en komen door voorlichting uit op een Ford Transit Custom. Met deze rolstoelbus kunnen wij weer met zijn allen er op uitgaan. Wilt u ons helpen ons doel te bereiken.. Dank u wel!!