Omdat niemand alleen zou mogen zijn wanneer zijn kind vecht.
Sommige plekken vergeet je nooit.
Voor mij is het Ronald McDonald Huis zo’n plek.
Toen mijn dochter veel te vroeg en veel te klein werd geboren, met een geboortegewicht van minder dan 1000 gram, stond mijn wereld stil. Ze werd opgenomen op de NICU, bijna 195 kilometer van ons huis.
Als alleenstaande mama wilde ik maar één ding: zo dicht mogelijk bij haar zijn.
Dankzij het Ronald McDonald Huis hadden we een tijdelijk thuis, ver weg van huis, maar vlak bij het ziekenhuis.
Samen met mijn ouders en afwisselend vrienden verbleef ik er bijna zeven weken. Voor slechts €10 per dag kregen we een veilige plek om te slapen, te douchen, te koken en even op adem te komen. Alles was inbegrepen, maar wat we er écht kregen was onbetaalbaar.
We kregen warmte.
We kregen rust.
We kregen begrip.
En vooral: we konden altijd dicht bij mijn dochter zijn.
Met onze badge konden we 24 uur per dag, 7 dagen per week het Ronald McDonald Huis én het ziekenhuis binnen. Op elk moment van de dag of nacht konden we naar haar toe. We waren nooit verder dan een paar minuten van haar verwijderd.
Dat gevoel van nabijheid gaf zoveel rust in een periode waarin alles onzeker was.
De vrijwilligers stonden altijd voor ons klaar. Ze zorgden niet alleen voor het huis, maar vooral voor de mensen die er verbleven. Ze leefden met ons mee, maakten een praatje als je daar behoefte aan had, gaven je een knuffel wanneer woorden even te veel waren en stonden altijd klaar met een glimlach.
Ze voelden niet als vrijwilligers, maar als familie.
Ook de andere ouders in het huis werden een deel van ons verhaal. Hoewel iedereen een ander verhaal had, deelden we hetzelfde: de angst, de onzekerheid en de hoop rondom een ziek kindje. Je begrijpt elkaar zonder veel woorden. Er ontstaan gesprekken in de keuken, een bemoedigende glimlach op de gang of een arm om je heen wanneer het even te zwaar wordt.
Op een plek waar niemand ooit hoopt terecht te komen, ontstaan bijzondere vriendschappen en herinneringen voor het leven.
In een periode vol angst, verdriet en onzekerheid voelde het Ronald McDonald Huis als thuis.
En eerlijk gezegd… dat voelt nog steeds zo.
Nog altijd ga ik, wanneer mijn dochter op controle moet in het ziekenhuis, even langs bij “ons” huis. Als we heel vroeg een afspraak hebben of een lange ziekenhuisdag voor de boeg hebben, kiezen we er nog steeds voor om daar te overnachten. Niet omdat het moet, maar omdat het vertrouwd voelt.
Omdat het voelt als thuiskomen.
Alsof dat allemaal nog niet bijzonder genoeg was, kregen alle ouders die langer dan twee weken in het Ronald McDonald Huis verbleven met hun zieke kindje ook nog een gratis vakantie bij Center Parcs. Na zo’n intense periode betekende dat ontzettend veel. Even samen ademhalen. Even weer gewoon gezin zijn.
Ik zal nooit onder woorden kunnen brengen hoeveel deze plek voor ons heeft betekend.
Daarom wil ik nu iets terugdoen.
Met deze crowdfunding wil ik geld inzamelen voor Ronald McDonald België, zodat zij kunnen blijven doen wat ze al jaren doen: gezinnen opvangen wanneer ze hen het hardst nodig hebben. Zodat ze kunnen blijven investeren, uitbreiden en nog veel meer families dezelfde warmte, rust en steun kunnen bieden als wij hebben mogen ervaren.
Daarnaast wil ik ook graag aandacht vragen voor Huis Samson.
Wanneer een kindje onverwacht op de NICU belandt, staat het hele leven van een gezin stil. Niet alleen werk en sociale contacten vallen weg, maar ook de zorg voor huisdieren wordt plots een grote zorg. Huis Samson vangt huisdieren tijdelijk op, zodat ouders zich volledig kunnen richten op hun kindje.
Momenteel bestaat dit prachtige initiatief in Brussel, maar de droom is om dit ook mogelijk te maken bij andere NICU’s in België, zoals Gent, Leuven, Antwerpen en Genk. Helaas ontbreken daarvoor nog de nodige middelen. In Nederland zijn dergelijke initiatieven al veel meer ingeburgerd. Ik hoop dat ook België hierin verder kan groeien, zodat ouders zich tijdens zo’n moeilijke periode met één zorg minder hoeven bezig te houden.
Misschien denk je dat €1 geen verschil maakt.
Maar als honderden of duizenden mensen diezelfde ene euro geven, kan dat het verschil betekenen voor een gezin dat onverwacht alles moet achterlaten om dicht bij hun zieke kindje te kunnen zijn.
Elke euro draagt bij aan een warm bed, een veilige plek, een luisterend oor en vooral aan iets wat je nooit kunt terugkopen: kostbare tijd samen.
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat nog heel veel ouders, grootouders, broertjes, zusjes en andere familieleden dezelfde warmte, liefde en het gevoel van thuiskomen mogen ervaren als wij.
Want het grootste cadeau dat het Ronald McDonald Huis ons gaf, was een thuis en rust in de moeilijkste periode van ons leven.
& dat is onbetaalbaar. ❤️