Waar moet ik beginnen.
Ik ben Lydie van Minderhout en werk als pedagogisch medewerker in een crisisopvang.Drie en half jaar geleden kwam een alleenstaande mama samen met haar 2 zoontjes bij ons in de opvang. Van oorsprong een Eritreese vrouw, gevlucht in een bootje, vastgezeten in een gevangenis in Libië, gezien dat UNHCR goederen voor de gevangenen bracht maar ze dit niet kregen. Bijv. maandverband etc. De bewakers pikten het allemaal in. Gehoord dat andere vrouwelijke vluchtelingen verkracht werden, gelukkig zij niet.
Na 9 maanden kon ze doorreizen naar Europa en is ze belandt in Nederland. Daar heeft ze de NT1 en NT2 gehaald en ontmoette ze een Eriteese man. Samen kregen ze 2 zoontjes. De man heeft nooit omgekeken naar de kinderen en was er op een dag vandoor naar Amsterdam. Ze had toen al wel een spaarrekening geopend op hun namen. Ze weet niets van vader, geen adres, geen telefoonnummer etc. en betaald geen cent alimentatie.
Moeder moest uit die woning omdat de woning op de naam van de man stond. Zo kwam zij bij ons. Ze had niets behalve kleding en wat huishoudelijke spullen. Ik heb samen met haar gezorgd dat ze weer solide op beide benen kwam te staan.
Gelukkig kreeg ze eind 2022 een woning toegewezen en kon ze weer op zichzelf gaan wonen met haar kindjes. Ze vecht keihard voor haar kinderen, die allebei op speciaal onderwijs zitten. Zo is ze begin Februari gestart met een opleiding voor ouderenzorg. 2 dagen school en 3 dagen stage.Kinderen naar de BSO. Ze heeft alleen een fiets en moet dus ook alles op de fiets doen.
Deze vrouw zit in mijn hart samen met haar kinderen. Ze heeft haar ouders al vanaf dat ze gevlucht is, niet gezien of gesproken. Geen internet. Ze heeft een zus die illegaal in Ethiopië verblijften die niet kan vluchten omdat ze alles kwijt is. Kortom, ze heeft niet een gemakkelijk leven. Ze krijgt een bijstandsuitkering en moet elk dubbeltje 3 keer omdraaien voordat ze het uitgeeft. Ik breng haar af en toe een tas met boodschappen of koop wat andere benodigdheden voor haar.
Nu komt het: Ze heeft door de jaren heen geld gespaart voor de kinderen als ze dringend bijv. nieuwe schoenen etc. nodig hebben. Begin Augustus word ze 's ochtends wakker en kijkt ze op haar bankrekeningnummer en schrikt ze zich rot. Ze ziet dat beide spaarrekeningen leeggehaald zijn door haar ex-man. Ze had in totaal 2500 Euro gespaard.
Gisteren vertelde ze het me pas. Ze vroeg me wat ze kon doen maar wil er geen politie bijhalen.Ik heb aangegeven niet zoveel te kunnen doen dan alleen zo snel mogelijk andere bankrekeningnummers te nemen en de oude opheffen. Ik dacht dat ze benaderd was door criminelen maar dat was dus niet zo. Ja, het is zeker crimineel wat gebeurd is maar ze stond perplex dat de vader haar dit en haar kinderen kon aandoen. Ze heeft al zoveel zorgen en nu dit erbij. Ze heeft me het laten zien. Ik zie aan haar dat ze doodmoe is en zich geen raad meer weet. Alles maar dan ook alles, doet ze voor haar kinderen.
Ik dacht, dan maar proberen via een crowdfunding proberen om wat spaargeld weer te krijgen voor de kinderen.https://www.doneeractie.nl/mijn-doneeractie/mijn-acties/96337
Lieve lezers, al is het maar 20 eurocent. Ik geloof dat kleine beetjes een grote hoop maakt en ben u/jou alvast dankbaar voor een kleine donatie. Moeder weet niet dat ik dit doe, dus ik hoop dat haar kan verrassen.