Het is eigenlijk ongehoord! Het ongehoorde midden.De mensen die de stenen schoven. De kabels trokken. De klinknagels sloegen. Die zweetten boven het lassen.
De mensen die zweetten voor de witboorden: De blauwboorden. Zo was het onderscheid vroeger: blauwboorden en witboorden.Ze hadden ook eigen gescheiden kantines.En eigen gescheiden badhuizen. Woonhuizen.
Maar saamhorigheid was er wel. In de buurt. In de fabriekshal. Evenals armoede. Voor een dubbeltje eens in de week onder de douche. En voor een kwartje in het stortbad.Maar dan wel na 3 minuten weer ‘Aankleden!’En je kreeg melk ‘van de baas’ tegen de giftige stoffen.
En deze verhalen moeten verteld worden.Met Staal Stenen Stemmen, Industrieel Erfgoed van Noord vertelt geven we stem aan het stille midden.
Met een expositie in Museum Amsterdam Noord (=het voormalig badhuis).Met een Kunstroute langs het industrieel erfgoed.Waarvoor kunstenaars samen met de Noorderlingen een kunstwerk gaan maken.
En een boek. Een mooi boek.Waarin dit allemaal samenkomt.De verhalen. De anekdotes.De foto’s. De kunstwerken.
De mensen.
Help ons dit moois realiseren. Geef de stemmen, stenen en staal een stem. Door te geven. Laat je horen en laat ze horen.Geef gul. Want het staal, de stenen en vooral de stemmen verdienen het.Laat je horen voor wat hoort en spreken wat moet spreken.
Geef!