Mijn naam is Barbara Vermeulen.
Ik ben een trotse mama van 3 kinderen en 3 haast 4 kleinkinderen. Mijn kinderen zijn nu volwassen en staan op hun eigen benen. Hebben hun eigen gezinnetje en leven hun mooiste leven.
Zoals zei verdienen.
Helaas kan ik dat niet helemaal zeggen,ik heb maar 30% zicht en heb nog wel eens een steuntje in de rug in mijn geval zicht nodig.
En daar start mijn verhaal of eigenlijk het verhaal van Autumn en ik.
In 2021 verlor ik 70% van mijn gezichts vermogen door een oogaandoening.
Ik zal de details jullie besparen.
Veel medische toestanden maar geen oplossingen.
Aangezien ik hier erg onzeker door werd en oplossingen probeerde te bedenken, kocht ik een prachtige pomeranian , Autumn zei was klein slim lief super gevoelig en aangezien ik niet groot woon het perfecte hondje.
Wij waren vanaf minuut 1 onafscheidelijk zei werd mijn zicht mijn zekerheid mijn veiligheid mijn beste vriendin mijn alles.
Door haar durfde ik naar buiten zonder bang te zijn iets niet te zien of optemerken zei gaf mij weer vertrouwen.
Ik hoefde niemand om hulp te vragen ik had Autumn.
En het gaf me een sterk gevoel dat zei er toch minimaal wel 15 jaar zou blijven.
15 jaar zelfstandigheid zag ik voor me gezellig knus zei en ik.
We werden twee handen op 1 buik.
Zei zetten geen stap zonder dat ik een stap zetten.
Zei verloor mij geen moment uit het oog.
Alles zag er zo prachtig uit en ik kroop weer uit mijn schulp door haar.
In juli 2023 kreeg ik het mooie idee een zusje voor Autumn te kopen,ik was overtuigd dat zei dit pupje onder haar hoede zou nemen.
Dus ik ging er voor,het zou ook wel zo fijn zijn een vriendinnetje voor haar erbij te hebben. Ik gunde dit Autumn,zei was er immers altijd voor mij en dit wilde ik voor haar.
Het werd geen 1 vriendinnetje het werden er twee ,ik kon bijde prachtige meiden Pomeranian's niet scheiden twee zusjes ze bleven samen ,net als ik en Autumn.
In september was het zo ver,de meiden zouden komen.
Groot feest in huis!
De meiden zouden er 14 september zijn maar door controles in Duitsland vanuit Rusland ging het 2 dagen langer duren.
We wachten en wachten en op de 16e september kwamen de meiden bij mij thuis aan. Snachts om 03.00 maar dat gaf niets het was feest!
Autumn vond de meiden gelijk geweldig als een moeder wees zei de weg en ontfermde zei zich over bijde meiden.
Maar het ging de 2e dag toch niet zo lekker het zwarte meisje Polar had diarree.
Ik dacht het is de stress de overgang de lange rit.
Ik dacht het komt goed.
Maar het werd erger en erger dus naar de dierenarts.

 Daar op zondag aangekomen keek de arts en gaf als reden van de diarree en het lusteloze meisje, het voer.
Ze kreeg medicijnen twee injecties en we mochten naar huis.
Het werd niet beter maar ik vertrouwde op de arts en keek het die nacht aan.
Nog geen 12 uur later overleed zei zomaar.
Ik was heel verdrietig Autumn was stilletjes en sip.
Het andere meisje Summer leek vrolijk en vertoonde geen vreemde symptonen.
De dagen streken voorbij en plots kreeg Summer diarree en werd ze heel stil al haar vrolijkheid was weg .
Weer op zondag naar de dierenarts met in mijn achterhoofd het overlijden van Polar. De arts keek maar zag niets bijzonders ,weer de prikjes de pilletjes hd voer en alles zou goedkomen.
We gingen de nacht in met vertrouwen maar weer nog geen 12 uur later overleed ook Summer.
Wat een verdriet ,dit kon toch helemaal niet,wat had ik gemist of niet goed gedaan.
Ik wist het niet en was zo verdrietig.
nu waren de vriendinnetjes van Autumn weg ,wij waren gelukkig nog samen.
Door Autumn ging het verwerken beter,we moesten naar buiten en dat hield mij op de been.
Weer gingen er twee weken voorbij.
Autumn werd sloom minder vrolijk at minder.
Ik dacht door het gemis van de meiden maar nee het was veel erger.
Autumn werd nu ook ziek heel erg ziek.
Ze hoesten ze kreeg diarree.
Wat een paniek ging er door mij heen,niet weer niet Autumn.
En opnieuw op zondag stonden we bij de dierenarts.
Autumn had geen koorts bloedwaardes waren wel oke.
We mochten naar huis,ik moest het even aankijken.
Op maandag kon zei niet meer lopen,weer met spoed naar het Dierenziekenhuis.
Daar werdt zei onderzocht en meteen aan het infuus gelegd ,zei was al in shock.
ik moest haar achterlaten,hoe vreselijk was dit.
Maar haar belang stond voorop dat telde.
Autumn werdt zieker en zieker zei had de coccidiose gekregen van de meiden.
Zei kreeg medicatie en even leek het beter te gaan,maar weer werdt zei zieker weer bloed onderzoek.
En de nachtmerrie kwam uit, de meiden hadden Autumn besmet met hondenziekte.
Grote paniek wat nu ,ik had de vresenlijkste dingen gelezen maar dat zou niet met Autumn gebeuren zei was sterk wij waren 1 zei zou genezen.
Niets bleek minder waar,ondanks alle zorg alle medicatie kreeg ik op maandag ochtend na een week op de High Care in het Dierenziekenhuis een telefoontje.
Ik hoop te zo dat de medicijnen aansloegen maar nee ..... er werd gezegd te komen en snel , Autumn ging het niet halen,de ziekte zat in haar hersentjes.
Ze kon niet stil liggen.
Ik voelde de wereld onder mijn voeten weg zakken.
We gingen met spoed naar het Dierenziekenhuis.

 Daar lag Autumn ....aan het infuus te trillen ze kon haar oogje nog net op mij richten maar ik zag ze kon niet meer.
Ik moest haar laten gaan.
Na een week gescheiden te zijn voor Autumn voor het eerst in een hokje ,zonder mij te hebben gestreden,bleek alles voor niets .
Autumn overleed.
Dit allemaal door een fokker die valse papieren had gegeven.
Ernstig zieke pupjes had gebracht die geen vaccinaties hadden, waarschijnlijk in een schuur hadden geleefd zo coccidiose hadden opgelopen ,hondenziekte bij zich droegen en nu ook Autumn van mij af hadden genomen.
Dit was te veel dit kan en kon ik niet verdragen.
Mijn wereld storten in,mijn reden van opstaan naar buiten gaan heerlijk mee te ontbijten kletsen was niet meer.
En waarom ???
Waarom iemand dit aan willen doen als fokker,waarom???
Het enige wat ik nu nog heb is een enorme lening maar geen Autumn.
Daarom deze doneeractie ,ik hoop mijn lening zo snel mogelijk te kunnen afbetalen zodat ik er niet iedere maand de komende 2 jaar aan herinnerd wordt wat mij en mijn Autumn is aangedaan.
De pijn zal blijven maar dan kan de stress van het afbetalen plek maken voor het werken. En weer het zonnetje misschien te voorschijn komen.
Dit wilde ik graag met u delen.
Dank u wel voor het lezen van mijn verhaal.
Dit wilde ik voor Autumn doen zodat er veel lieve gedachtes naar haar uit gaan. En zei niet vergeten wordt.
Tot ooit prinses Autumn

Lieve mensen,

Zoals sommige weten is Barbera onlangs niet alleen haar twee pupjes verloren maar helaas door besmetting ook haar oudere hondje.

Haar hele verhaal deel ik hieronder, om Barbera een steuntje te geven hebben we deze actie op gezet zodat we haar wellicht iets kunnen verlichten al is het enkel financieel.

Lieve leden ik heb jullie hulp nodig!
Ik zal u verkorte versie delen zodat jullie weten wat er is gebeurd.
Op 19 september hebben wij 2 pupjes laten overkomen uit Rusland.
Het ene pupje overleed na 6 dagen aan deze symptomen,bloederige ontlasting uit het niets en heel erg sloom.
We zijn naar het Dierenziekenhuis gegaan en uit de onderzoeken kwam niets.
12 uur later was het pupje overleden.
Het 2e pupje kreeg deze zelfde symptomen exact 2 weken later ,ook met haar zijn we naar het Dierenziekenhuis gegaan wederom kwam er niets uit.
Ook zei overleed 12 uur later.
Nu zijn we weer 2 weken verder en nu heeft mijn pomeranian van 3 jaar dezelfde symptomen.
We zijn gister weer in het Dierenziekenhuis geweest en echt heel goed geholpen maar weer komt uit alle onderzoeken niets.
We zijn gisteravond met haar naar huis gegaan en zei blijft huilen en bloed in haar ontlasting houden en kan niet op haar beentjes staan van ellende.
Wie kent een ziekte die in Nederland niet bekend is maar waarschijnlijk wel in Rusland heerst en kan ons aub helpen.
Als wij dit misschien weten kunnen we Autumn redden met de juiste medicijnen.
De artsen staan voor een raadsel hier en kunnen nu niets doen.
Heeft iemand een soort gelijk iets meegemaakt en tot een uitslag gekomen laat het aub weten.
Autumn heeft geen hier bekende hondenziekte,geen afwijkingen in het bloed geen koorts maar is heel erg ziek van iets wat hier niet bekend is.

Ik wil jullie bedanken voor alle lieve berichtjes.
Gister avond (30-10) is Autumn alsnog met spoed opgenomen.
Het bleek dat haar darmpjes niet meer werkten.
Hoe.... Dat weten we nog steeds niet.
Ze ligt nu in het Dierenziekenhuis en we moeten afwachten of ze zich gaat herstellen.
Ik wilde dit toch even aan jullie laten weten.

Update van Autumn(04-11-2023)
Vandaag weten we eindelijk waar de bijde hondjes aan zijn overleden en waar Autumn zo vreselijk ziek van is.
Bijde overleden pups die wij vanuit Rusland hebben laten overkomen hadden de ziekte van Carre(hondenziekte) en coccidiose.
De hondjes zijn met exact 2 weken na elkaar overleden .
En weer twee weken later werd Autumn heel erg ziek.
Tot gister wisten we enkelt dat Autumn de coccidiose heel erg ziek maakte dit heeft zij gekregen door de pupjes.
Maar ook hebben de pupjes haar besmet met hondenziekte.
Autumn ligt nog steeds in het ziekenhuis en sinds vandaag komen haar darmpjes weer een klein beetje op gang.
Dit is voor ons een teken dat zei het waarschijnlijk met goede ondersteuning gaat redden.
Als Autumn vandaag en morgen verbetering laat zien mag zei waarschijnlijk aankomende week (hopen we) naar huis.
Dat het zo lang heeft geduurd dat ik weer een update plaatste was omdat het er erg slecht uit zag tot vannacht.
Nu had ik weer energie om het met jullie te delen.Dank jullie wel voor het meedenken en medeleven 🩷
Ik wil iedereen waarschuwen voor Pomeranian's vanuit Rusland.
Mijn pupjes bleken ondanks de goede fokker en stamboom toch valse documenten naar nu blijkt te hebben en waren niet ingeënt zoals wel stond in de paspoortjes.
Alles is vals of gefraudeerd het is maar hoe je het wilt noemen.
Ook hebben de zieke pupjes mij mijn partner besmet met coccidiose  en heeft  Autumn het maar net gered .
Wat een ellende en verdriet heeft dit ons opgeleverd.
Lieve Pomeranian lief hebbers let aub goed op ook al lijken de pupjes nog zo mooi en hebben ze prachtige documentjes er worden  veel gefraudeerd met deze hondjes vanuit Rusland.
Veel liefs van mij🍀

Update : 08-11-2023
Ik heb geen woorden voor alles wat ons is overkomen.
Gisteren is Autumn alsnog overleden.
Mijn hart mijn ziel mijn alles is er niet meer.
Ik hoop dat waar Autumn nu is ,zei iemand net zo gelukkig veilig vertrouwd en zo vreselijk veel liefde zal geven als ze mij heeft gegeven.
Een lichtpuntje was zei voor iedereen hier.
Het gaat je goed prinses Ot😭V