Laat Melanie weer een beetje van het leven genieten…
Hier het verhaal van mijn nichtje Melanie,
Het begon allemaal 13 jaar geleden ze was toen 14 jaar, met buikpijn, dus naar de huisarts
Blaasontsteking? Nee toch niet ..dus niks aan de hand .
De buikpijn bleef, maar niks te vinden.
Ook werd ze vreselijk moe, zere benen zere armen.
Dus weer naar het ziekenhuis , reuma? Fibromyalgie?Ze wisten het niet..
Ondertussen vreselijk obstipatie en erg veel buikpijn, dus het ziekenhuis in om haar darmen leeg te maken door middel van een neussonde.
Dat werkte, wat een opluchting, maar helaas ging het weer mis.
Daarna elke twee weken 2 dagen spoelen in het ziekenhuis.
Maar nog steeds niks te vinden en ze werd maar zieker..
Dan zal het wel tussen haar oren zitten, het gevolg.. tig psychologen
Die dus ook niks geks ontdekten.
Toen moest ze 6 weken opgenomen worden in een revalidatie kliniek om haar te leren om zich zelf te spoelen
Daar ontdekten ze ook dat ze cvs /me had .
Niet het nieuws waar je op zat te wachten , maar er was eindelijk iets…
Medicatie was er niet, buiten de pijn medicatie die ze al had , ze kreeg te horen dat ze er maar mee moest leven..
Zo hobbelt ze jaren door met ziekenhuis in ziekenhuis uit, want over de ziekte ME is niet zoveel bekend.
Dan wordt het augustus 2021, het vreselijke nieuws haar bonus papa de man van mijn zusje wordt ernstig ziek, Melanie trekt zich een beetje terug , omdat haar moeder die atijd voor haar zorgt nu een andere zorg heeft.
Daar ging het mis , omdat Melanie niet wil zeuren want haar moeder heeft genoeg aan haar hoofd verwaarloost ze een blaasontsteking, die pijn viel wel mee , ja die werd natuurlijk onderdruk door al haar pijnstillers[o.a.oxycodon]
Maar ze ging toch maar even naar de huisarts die haar gelijk doorstuurde naar het ziekenhuis.
Ze had bloedvergiftiging, daar heeft haar lichaam zo’n klap van gehad dat het alleen maar achteruit met haar ging
Haar dikke darm doet zijn werk niet meer, neemt geen voedingstoffen meer op dus buiten haar medicijnen slikt ze nu ook dagelijks alle vitaminus die er nodig zijn.
Vorig jaar heeft ze een peg sonde gekregen, weer een zware operatie om haar darmen te spoelen helaas accepteerde haar lichaam dat niet, dus na 3 maanden heel veel pijn en veel bezoek van de huisarts en de thuiszorg besloten om hem toch maar weer te verwijderen…
Haar enige optie is nu een stoma, helaas wil de chirurg die niet plaatsen omdat ze in die jaren en door een operatie 70 kilo is afgevallen en met resultaat dat er veel overtollig huid is ontstaan.
Na veel gebel en overleg met de zorgverzekering, zien hun het helaas niet als iets medisch dus de rekening is voor mijn nichtje…
Daarom mijn vraag aan jullie , gaan wij Melanie helpen zodat ze in de toekomst misschien toch weer een beetje haar leven terug krijgt? En haar moeder/ mijn zusje ook.
Alle beetjes helpen, alles wordt gewaardeerd …
Onze dank is zeer groot…