Hulp vragen is iets wat ik en mijn familie niet snel zouden doen.. We zijn redelijk zelfstandig opgevoed maar dit zit ook gewoon in ons karakter. Misschien toch dat Indonesische tintje waardoor we graag alles zelf willen oplossen en regelen.⁣
⁣
Helaas is dit in sommige gevallen alleen echt niet meer haalbaar en moeten we elkaar helpen, een hart onder de riem steken. ❤️⁣
⁣
Dit verhaal is niet om zielig te doen. Dit verhaal deel ik uit liefde voor deze moeder en haar twee kinderen, die constant worden benadeeld door het systeem in Nederland. Waardoor het als alleenstaande moeder bijna onmogelijk wordt gemaakt weer iets op te kunnen bouwen. ⁣

Want kan je je voorstellen dat je na 1,5 jaar geen stabiele woonplek, nu eindelijk (zonder urgentie) een woning toegewezen krijgt? Wat een blijdschap! Maar meteen slaat de stress je toe, want je hebt al die tijd geen recht gehad op uitkeringen of subsidies en door alle omstandigheden weinig kunnen werken.⁣
⁣
Je hebt twee kleine kids om voor te zorgen. Die rekenen op hun moeder om alles voor ze te regelen. Die ook een eigen slaapkamer willen met hun eigen speelgoed en een moeder die ze in hun eigen huis naar bed kan brengen....⁣
⁣
Dit verhaal gaat over een familielid die enorm bekneld zit op dit moment. We willen alles op alles zetten zodat ze in deze woning kan gaan wonen en haar auto niet hoeft te verkopen. Want zodra ze haar auto verkoopt, wordt het vinden van een nieuwe baan weer een grotere uitdaging. ⁣
⁣
Hierom is het doel om voor woensdag dit streefbedrag binnen te halen, zodat ze vanaf 2024 zonder woon- of geldzorgen kan gaan bouwen aan een mooie toekomst. Iets waar IEDEREEN recht op hoort te hebben in Nederland.⁣