Hoi...

Ik kijk al een aantal dagen mee op deze website, ik was bang voor mijn verhaal, voor mijn toekomst. Maar ik zie hier een hoop mensen met lef die zijn verhaal durven te vertellen hoe lang of kort die nog mag duren, dus zou ik dat ook moeten kunnen.

Zoals vele mensen hier op deze site heb ook ik met die verschrikkelijke ziekte kanker temaken in de familie. Mijn vader die nog 63 moet worden heeft afgelopen woensdag tehoren gekregen dat hij is uitbehandeld. Eerder dit jaar in Februari vierden we nog feest omdat hij was genezen van longkanker na een hele lange strijd, wat waren we gelukkig. Zoals vele weten krijg je nadien nog een aantal controles. Afgelopen maandag heeft hij opnieuw zijn controle gehad, maar de uitslag heeft niet lang op zich laten wachten. Woensdag kreeg hij opnieuw het vreselijke bericht BOTKANKER, met klap op de vuurpijl, u bent uitbehandeld we kunnen niks meer voor u betekenen. Mijn vader liep huilend weg zonder enige vragen. Maar ik wilde weten hoe lang hij nog bij ons zou blijven. Maar zijn antwoord sprak voor zich, hij zal snel achteruit gaan, een half jaar is lang.

Zoals iedereen heeft hij ook nog een laatste wens, zijn laatste goeie dagen met zijn vrouw, kinderen, kleinkinderen en aanhang een laatste reis maken en de mooiste momenten nu het nog kan vast leggen. Iets wat hij al jaren roept. Graag willen wij hem nog een keer zien stralen en hem nog gelukkig zien. Zelf hebben we wel wat spaarcenten die we kunnen gebruiken voor de reis maar daarbij halen we het nog niet om deze reis met zijn alle te volbrengen.

Onze laatste hoop is dat we zijn wens nog in vervulling kunnen laten gaan, met hopen op mede steun van jullie. Idere euro is er een die ons dichter bij zijn laatste wens kan brengen.

Namens ons en mijn vader Kees hartelijk dank voor uw steun