Na intense maanden aan het front ben ik onlangs op non-actief gezet als contractor bij het leger. Niet vanwege wangedrag, falen of gebrek aan inzet – maar omdat ik schreef. Te eerlijk, te direct, te confronterend, volgens sommigen. Mijn freelance werk voor een buitenlandse krant werd me niet in dank afgenomen. Ik kreeg de keuze: mezelf censureren of mijn job verliezen.Ik moest mijn stukken “aanpassen” – zachter maken over Trump, neutraler over Poetin, genuanceerder over Gaza. Maar wat is het punt van journalistiek als de waarheid moet wijken voor wat politiek of commercieel wenselijk is? Waar eindigt dat? Wat blijft er dan nog over voor het publiek, dat recht heeft op de rauwe realiteit?Ik koos ervoor mijn integriteit niet op te geven.Dat betekent nu wel dat ik opnieuw moet beginnen. Mijn uitrusting – camera, dictafoon, lensen, software – alles moet ik opnieuw aanschaffen. Niet goedkoop, zeker niet zonder een vast inkomen. Maar ik ben vastberaden om door te gaan. Om verhalen te blijven brengen die ertoe doen. Onafhankelijk, ongefilterd, en zonder angst voor wie zich aangevallen voelt door feiten.Ik ben dus op zoek naar steun om mijn werk opnieuw op te bouwen. Niet als slachtoffer, maar als iemand die blijft geloven in impact. Of het nu gaat over de oorlog in Oekraïne, desinformatie vanuit Rusland, Amerikaanse politieke machinaties, of het lot van burgers in conflictgebieden – de waarheid verdient een stem, zelfs als die bot is.Als jij gelooft in eerlijke verslaggeving, zonder compromissen, dan nodig ik je uit om me te helpen dit werk verder te zetten. Elk bedrag helpt – of je nu één microfoon sponsort of meehelpt aan een nieuwe camera. Wat ik beloof in ruil, is openheid, inzet, en bovenal: waarheid. Onaangenaam misschien. Maar noodzakelijk.Dank voor het lezen. Dank voor het nadenken. En als je me wil steunen – financieel, praktisch, of door mijn werk te delen – weet dat het enorm gewaardeerd wordt.
- We hebben allemaal recht op de waarheid. Ook al kost ze soms alles.